Archief van
Categorie: Wedstrijdverslagen

Steenwijk III 5½-2½

Steenwijk III 5½-2½

Maurits veroverde Steenwijk in 1592, Philidor V veroverde Steenwijk III in 2017

Door Kees van Straten

12-12-17
Philidor 5
1426
Steenwijk 3
1340
1.
Kees van Straten
1483
Haijo de Vries
1556
1
0
2.
Sytze Faber
1513
Martinus Scheeringa
1412
1
0
3.
Wim van Zeijl
1468
Gerbrand Wijbenga
0
1
4.
Peter Venhuizen
1433
Peter Louwet
1397
0
1
5.
Jeppe van Bon
1410
Roelof Kreulen
1249
½
½
6.
Christian Torensma
1431
John Folkers
1302
1
0
7.
Wolter Jongsma
1399
Hans Meinen
1123
1
0
8.
Jan Miedema
1269
Marius Bijkerk
1
0

Van mijn lagere schooltijd kan ik me herinneren, dat 80 % van de geschiedenislessen besteed werd aan de tachtigjarige oorlog. Nu was dat natuurlijk ook een buitengewoon interessante periode uit onze vaderlandse geschiedenis. Later heb ik de Vuuraanbidders van Vestdijk gelezen en gelijk zat ik weer in de vijfde klas. Toen we met het 5e tegen Steenwijk mochten aantreden schoot me te binnen dat deze stad door Maurits veroverd was. Niet zonder slag of stoot. Maurits was in 1591 al opgetrokken tot Steenwijk, toen hij het bericht kreeg dat de Spaanse landvoogd Alexander Farnese de Waal overgestoken was, om de schans Knodsenburg in te nemen (‘Schans Knodsenburg’, dat zou ook een leuke naam zijn voor een bevriende schaakvereniging in onze directe nabijheid). Maurits op zijn paard natuurlijk direct naar Nijmegen, en zo ontsprong Steenwijk de dans. Friesland was trouwens blij met dit dansje, omdat het zo niet meer bang hoefde te zijn voor snode Spaanse invallen. Maar eindelijk was het zover: in 1592 veroverde Maurits Steenwijk.

De verovering van de schaakvesting Steenwijk verliep zonder geweld, bommen en granaten. Alle Steenwijkers konden ongedeerd terugkeren naar Overijssel, maar niet nadat de captain gevraagd had of iedereen aan zijn sanitaire verplichtingen had gedaan (zelf formuleerde hij dat iets anders).
Wolter had er zin in. Binnen korte tijd had hij een overmacht aan materiaal. Maar omdat Hans Meinen weigerde te capituleren, ging hij treiterend melken. De eerste keer promoveerde hij zijn pion tot een loper en won daarmee nog een toren, bij de tweede promotie leek hem een paard wel grappig. Uiteindelijk zag zijn tegenstander het hopeloze van de situatie in en gaf op.

Nog zo’n taaie rakker was Martinus Scheeringa, de tegenstander van Sytze. Sytze stond een toren en een paard voor. Een finaal gewonnen eindspel. Vermoedelijk rekende de tegenpartij op winst/remise, omdat Sytze niet heel veel tijd meer had. Na enige gemiste matcombinaties wist onze nestor de overwinning te behalen.
Zelf had ik al spoedig positioneel voordeel. Toen een akelige paardvork zich aandiende, redde Haijo de Vries ijlings zijn toren, maar verloor daardoor zijn dame. Over en uit.

Wim was nog in Sinterklaassferen. In een totaal gewonnen eindspel gaf hij een toren we. Dag partij.
Christian viel in voor Danny, die precies vandaag jarig was. Gefeliciteerd Danny, nog vele jaren! Christian zette zijn partij degelijk op, verslapte geen seconde en scoorde het volle punt.

Peter liep regelmatig zuchtend naar de gezondheidskamer, schudde zijn hoofd, liep op en neer, zuchtte weer en legde uiteindelijk zuchtend en schuddend zijn koning neer.
De partij van captain Jan heb ik niet helemaal scherp kunnen volgen. Wel zag ik dat hij een stuk voor stond. Als legeraanvoerder was hij verplicht het goede voorbeeld te geven. Dat deed hij.   

Jeppe stond goed (zoals Jeppe vaak heel goed staat), maar zag geen winnende zetten. Omdat we al vier punten hadden, besloot hij om remise te maken. Daarmee was de overwinning een feit.
Na twee verliesrondes was deze overwinning een weldaad. Bij Steenwijk begint de victorie!

 

Heerenveen II 3-5

Heerenveen II 3-5

PHILIDOR 5 ZWIJNT EN VOLGT HET GOEDE VOORBEELD

Door Kees van Straten

31-10-17
Philidor 5
1423
Schaakwoude 3
1555
1.
Danny de Vries
1526
Nathalie Steringa
1641
0
1
2.
Wim van Zeijl
1482
Catrines Veenstra
1601
0
1
3.
Kees van Straten
1471
Pieter van Kammen
1553
1
0
4.
Peter Venhuizen
1433
Fokke de Haan
1575
1
0
5.
Jeppe van Bon
1411
Jan Meijer
1492
0
1
6.
Wolter Jongsma
1399
Hessel Sijbersma
1559
½
½
7.
Rinze Hettema
1393
Menno Veenstra
1523
0
1
8.
Jan Miedema
1269
Wim de Vries
1496
0
1

20-11-17
Heerenveen 2
1572
Philidor 5
1426
5
3
1.
Roelof Klinkers
1701
Danny de Vries
1526
½
½
2.
Wiebe Oppenhuizen
1617
Kees van Straten
1483
0
1
3.
Wim Visser
1715
Wim van Zeijl
1468
1
0
4.
Ilja Bondarev
1614
Peter Venhuizen
1433
1
0
5.
Erik Klaassen
1512
Juko Schoonhoven
1422
½
½
6.
Rinze van der Berg
1524
Jeppe van Bon
1410
1
0
7.
Galid ben Amar
1388
Wolter Jongsma
1399
0
1
8.
Frits Heidinga
1503
Jan Miedema
1269
1
0

In de eerste ronde van de FSB-competitie der tweede klasse waren we vrij. Om lichaam en geest actief te houden en de teamgeest tot optimale hoogte te laten stijgen, had captain Jan het speelse idee bedacht om op wildjacht te gaan in de Oostvaardersplassen. In deze eco-biologisch verantwoorde enclave troffen we een diversiteit aan hapklare brokjes, zowel levend, dood als verrot. Dit schrijf ik vrij bruut op, maar het is werkelijk een schande wat we aan half afgekloven karkassen tegen zijn gekomen. Dat je in de Plassen, biologisch verantwoord, een zwijn omlegt, prima, maar ruim dan wel, nadat je copieus gekloven hebt, je troep op. Ondanks de weinig verheffende aanblik zijn we doorgegaan, onze captain was daarin zeer beslist. We moesten onze pijlen voornamelijk richten op de Heckrunderen, de edelherten en de wilde zwijnen. De runderen waren lastig te verschalken. Slechts twee hebben we er met moeite kunnen wurgen. Het strikken van de edelherten was een fluitje van een cent. Met gemak hadden we er zo twaalf om kunnen leggen. Uit het oogpunt van duurzaamheid hebben we er slechts twee op de schouders van onze sterkste man, Jeppe, gelegd. Met de wilde zwijnen hadden we geluk. Vier zwijnen zaten te schaken (er stond een interessante doorschuifvariant van het Oudindisch op een van de borden) en er liep een driepotig everzwijn rond als scheidsrechter. De partijen duurden veel te lang, daar konden we echt niet meer op wachten; dus toen alle schakers nog ongeveer een half uur bedenktijd hadden, hebben we ingegrepen. Met excuses voor de afgebroken partijen hebben we de denkers en de arbiter op fatsoenlijke wijze naar een betere wereld geholpen. ’s Avonds hebben we de buit aan het spit geregen en, vergezeld van een soepel wijntje (de natuur is mooi, maar je moet er wel iets bij te drinken hebben), tot in de vroege ochtenduren, losjes van het bot gesmuld. Jammer dat er geen paling was. Ik ben dol op paling, hoewel het Milieu er tegen is (niet tegen de paling, maar het genieten ervan). Voordat we weer huiswaarts keerden hebben we ervoor gezorgd dat het hele Milieu er weer net zo uitzag als toen we gekomen waren.

Dit was het voorafje. Hierna kwamen nog de runderen en de hertjes. Wolter is in de huurauto de wijnen aan het decanteren, Peter is verantwoordelijk voor het regelmatig draaien aan het spit (en dus even onzichtbaar), Danny haalt frites en Wim plukt bosbessen voor het nagerecht. Zelf zorgde ik voor een muzikale noot, Jeppe arroseerde de zwijnen en Sytze werkte aan een hoofdartikel over ‘damhertschaken in de vrije natuur’ voor de zaterdageditie van het FD. Links is nog net de voet van Jan (algehele leiding en generaal toezichthouder) te zien.

In de tweede ronde zaten de gevaarlijke Damwouders (ruim 130 ELO-punten meer) tegenover ons.  Danny zette zijn partij tegen Nathalie Steringa goed op, maar verprutste het in de finale. Eddie liep belangstellend langs en verzuchtte uit het diepst van zijn hart: ”Hoe kun je zó’n partij zó verprutsen”. Maar Danny kan wel tegen een prutszuchtje en gaat de volgende keer weer als een tijger achter het bord zitten. Catrinus Veenstra was een maatje te groot voor debutant Wim. Zelf had ik het genoegen om voor de zoveelste keer tegen mijn vogelvriend Pieter van Kammen te mogen spelen. Pieter speelt  veel beter dan ik, maar op de een of andere manier krijgt hij ’t voor elkaar om gaande de rit, fluitend  als een nachtegaal links en rechts cadeautjes uit de delen. Sympathieke jongen. Peter speelde de sterren van de hemel en is ’s avonds bij terugkomst verwelkomd door de plaatselijke fanfare. Jeppe liet Jan Meijer ontsnappen. Jan Meijer had loten gekocht van de voetbalvereniging, met als hoofdprijs een huis ter waarde van twee ton in Ouwe Syl. Knap dat hij van Jeppe gewonnen heeft, want hij zat met zijn hoofd (en de rest) al in het prijshuis; helaas kaapte een Arnhemse schone de woning voor de neus van Jan weg. Wolter remiseerde met Hessel Sijbersma, een knappe prestatie, want Hessel is een taaie rakker. Menno Veenstra had geen medelijden met Rinze. Rinze was, volkomen tegen zijn principes, zo vriendelijk om in te vallen voor Sytze. Jammer genoeg werd het zondigen tegen zijn principes niet beloond met een overwinning. Toch bedankt, Rinze! Tenslotte onze captain, Jan. Met uitvoerige e-mailtjes had hij ons uitzonderlijk goed voorbereid op deze schaakontmoeting. Zo goed voorbereid, dat hij zelf geen tijd meer had om thuis wat middenspelproblemen door te nemen. Nou ja, het was een gezellige avond. Het gaat om de vreugde van het schaken, zeggen we dan (wijsvinger op tong). De eindstand, maar u hebt zelf al meegeteld, was: Philidor 5 (1423) – Schaakwoude 3 (1555) : 2,5 – 5,5.
Na deze ronde zijn we weer teruggegaan naar de Oostvaardersplassen. Niet om op jacht te gaan, maar om de zeldzame Angraecum longicalcar, een of andere duistere orchidee, te zoeken. Alles op last van de captain.

Gelukkig kregen we wel van Jan een beschrijving plus afbeelding mee. Ik zal niet meteen zeggen dat het een strafexpeditie was (Jan: ”Deze zoektocht zal al jullie zintuigen scherpen”), maar toen ik de andere dag thuis kwam, zonder ook maar één orchidee gezien te hebben, maar wel met afschuwelijke schaafwonden en bebloede handen, las ik in de WP dat deze orchidee uitsluitend voorkomt op Madagaskar. Teamgeest of niet, als Jan dergelijke exercities op het programma blijft zetten, dan is de kans groot dat ik alle volgende keren de hond van mijn buurvrouw moet vergezellen naar de dierenarts, vanwege een acute kiespijn of een dwarsligging.

Voor de derde ronde zijn we naar Heerenveen gegaan. Danny (1526) had zich goed voorbereid, zich het zuchten van Eddie herinnerd, en speelde remise tegen Roelof Klinkers (1701). Een prima prestatie. Jan had mij aan het tweede bord geplaats. Wiebe Oppenhuizen was ik al eens eerder tegengekomen, maar waar ook weer? “Wij hebben toch eerder al tegen elkaar gespeeld?”, vroeg ik. “Jawel”, zei Wiebe, “Twee weken geleden bij het Waling Dijkstra-toernooi”. Mijn lange-termijn geheugen is prima, dank u. Ach, arme Wim. Door de verachtelijke, zogenaamde tactische opstelling mocht hij aantreden tegen de beste speler van Heerenveen 2, Wim Visser (1715). Trek het je niet aan, Wim. Je bent een gezellige medestrijder, en dat is net zo belangrijk als winnen. Toen ik Peter in de gang tegenkwam was hij aan het bellen. Tussen twee trekken aan de sigaret door, deelde hij de voorzitter van de fanfare ‘Huizumblaasthaarpartijtjemee’ mee, dat ze vanavond gewoon thuis konden blijven. Puur uit medelijden met zijn buurtgenoten (het regende pijpenstelen), die, bij alweer een overwinning, met doorweekte uniformen en de Watermuziek van Händel rochelend, door de stegen en krochten van Huizum zouden moeten struikelen, besloot hij om van een gewonnen partij een verloren partij te maken. Acht schakers ongelukkig, maar vierentwintig muzikanten blij. Nobel werk, Peter.

Sytze was nog steeds afwezig, maar gelukkig kon onze oud-voorzitter Juko invallen. Juko staat garant voor eclatant schaakspektakel. Als een speer gaat hij van start, offert wat hij (on)nodig acht, heeft na 12 zetten nog maar 2,5 minuten verspeeld, is volkomen meester over de gehele situatie en zetelt als een regerend vorst achter het bord. Toen ik na een uurtje koffie ging halen, zag ik hem in geanimeerd gesprek met zijn tegenstander Erik Klaassen in de lounge. Zakenvrienden? Partij afgelopen? Bij binnenkomst zag ik dat de klok nog gewoon liep. Overleg over de voortgang? Enfin, de heren betraden na enige tijd de zaal, gaven elkaar de hand en de remise was een feit. De finesses ben ik nog niet te weten gekomen, maar dat zal niet lang duren. Leuk dat je er weer was, Juko! Ach en ach, de partij van Jeppe. De beste stuurlui, met ingehouden adem, stonden erbij en keken er naar. Nog nachtenlang heeft Jeppe er last van gehad. Met d4 had hij een loper en de partij stralend gewonnen. Ik stond achter hem en seinde in met heel mijn telepathisch vermogen: “Speel d4, speel d4, speel d4”. Het mocht niet baten. In plaats van de gouden zet te doen, begon hij met een toren te frutselen. Weg partij. Het ergste is nog dat hij nota bene zelf d4 ook als mogelijkheid had genoteerd in zijn boekje. Wolter was als eerste klaar; een mooie winst. Glunderend, zoals alleen Wolter kan glunderen, liep hij nagenietend met het bekende glas wijn in de hand door de zaal om minzaam de felicitaties in ontvangst te nemen. Captain Jan speelde tegen ene Heidinga. Bekende naam, maar ik kon hem toch niet direct plaatsen (halbroer van Wiebe Oppenhuizen?). Jan speelde door tot het echt niet meer verder kon en legde uiteindelijk Willem-Alexander in zijn doosje.

Samenvattend. Heerenveen 2 (1572) – Philidor 5 (1426) : 5 – 3.
Aan onze stand zijn we verplicht om het voorbeeld van Philidor I, II, III en IV te volgen, en zijn dus absoluut niet verantwoordelijk voor tegenvallende schaaknoteringen.

We moeten nog twee keer spelen tegen Steenwijk en Emmeloord en hebben nog een revanche tegen Schaakwoude en Heerenveen tegoed. Ergens daartussen zijn we nog een keer vrij geroosterd (dit is geen verwijzing naar onze tocht in de Oostvaardersplassen; een ander woord schiet me niet 123 te binnen. Schieten is net zo min een verwijzing).
Laat dan die roostervrije dag ook echt vrij zijn en blijven. Desnoods, als het dan echt moet, een trainingsavond, maar asjeblieft geen nachtelijke zoektochten met educatieve opdrachten in de wilde natuur.

 

Schaakwoude III 2½ -5½

Schaakwoude III 2½ -5½

PHILIDOR 5 ZWIJNT EN VOLGT HET GOEDE VOORBEELD

Door Kees van Straten

31-10-17
Philidor 5
1423
Schaakwoude 3
1555
1.
Danny de Vries
1526
Nathalie Steringa
1641
0
1
2.
Wim van Zeijl
1482
Catrines Veenstra
1601
0
1
3.
Kees van Straten
1471
Pieter van Kammen
1553
1
0
4.
Peter Venhuizen
1433
Fokke de Haan
1575
1
0
5.
Jeppe van Bon
1411
Jan Meijer
1492
0
1
6.
Wolter Jongsma
1399
Hessel Sijbersma
1559
½
½
7.
Rinze Hettema
1393
Menno Veenstra
1523
0
1
8.
Jan Miedema
1269
Wim de Vries
1496
0
1

20-11-17
Heerenveen 2
1572
Philidor 5
1426
5
3
1.
Roelof Klinkers
1701
Danny de Vries
1526
½
½
2.
Wiebe Oppenhuizen
1617
Kees van Straten
1483
0
1
3.
Wim Visser
1715
Wim van Zeijl
1468
1
0
4.
Ilja Bondarev
1614
Peter Venhuizen
1433
1
0
5.
Erik Klaassen
1512
Juko Schoonhoven
1422
½
½
6.
Rinze van der Berg
1524
Jeppe van Bon
1410
1
0
7.
Galid ben Amar
1388
Wolter Jongsma
1399
0
1
8.
Frits Heidinga
1503
Jan Miedema
1269
1
0

In de eerste ronde van de FSB-competitie der tweede klasse waren we vrij. Om lichaam en geest actief te houden en de teamgeest tot optimale hoogte te laten stijgen, had captain Jan het speelse idee bedacht om op wildjacht te gaan in de Oostvaardersplassen. In deze eco-biologisch verantwoorde enclave troffen we een diversiteit aan hapklare brokjes, zowel levend, dood als verrot. Dit schrijf ik vrij bruut op, maar het is werkelijk een schande wat we aan half afgekloven karkassen tegen zijn gekomen. Dat je in de Plassen, biologisch verantwoord, een zwijn omlegt, prima, maar ruim dan wel, nadat je copieus gekloven hebt, je troep op. Ondanks de weinig verheffende aanblik zijn we doorgegaan, onze captain was daarin zeer beslist. We moesten onze pijlen voornamelijk richten op de Heckrunderen, de edelherten en de wilde zwijnen. De runderen waren lastig te verschalken. Slechts twee hebben we er met moeite kunnen wurgen. Het strikken van de edelherten was een fluitje van een cent. Met gemak hadden we er zo twaalf om kunnen leggen. Uit het oogpunt van duurzaamheid hebben we er slechts twee op de schouders van onze sterkste man, Jeppe, gelegd. Met de wilde zwijnen hadden we geluk. Vier zwijnen zaten te schaken (er stond een interessante doorschuifvariant van het Oudindisch op een van de borden) en er liep een driepotig everzwijn rond als scheidsrechter. De partijen duurden veel te lang, daar konden we echt niet meer op wachten; dus toen alle schakers nog ongeveer een half uur bedenktijd hadden, hebben we ingegrepen. Met excuses voor de afgebroken partijen hebben we de denkers en de arbiter op fatsoenlijke wijze naar een betere wereld geholpen. ’s Avonds hebben we de buit aan het spit geregen en, vergezeld van een soepel wijntje (de natuur is mooi, maar je moet er wel iets bij te drinken hebben), tot in de vroege ochtenduren, losjes van het bot gesmuld. Jammer dat er geen paling was. Ik ben dol op paling, hoewel het Milieu er tegen is (niet tegen de paling, maar het genieten ervan). Voordat we weer huiswaarts keerden hebben we ervoor gezorgd dat het hele Milieu er weer net zo uitzag als toen we gekomen waren.

Dit was het voorafje. Hierna kwamen nog de runderen en de hertjes. Wolter is in de huurauto de wijnen aan het decanteren, Peter is verantwoordelijk voor het regelmatig draaien aan het spit (en dus even onzichtbaar), Danny haalt frites en Wim plukt bosbessen voor het nagerecht. Zelf zorgde ik voor een muzikale noot, Jeppe arroseerde de zwijnen en Sytze werkte aan een hoofdartikel over ‘damhertschaken in de vrije natuur’ voor de zaterdageditie van het FD. Links is nog net de voet van Jan (algehele leiding en generaal toezichthouder) te zien.

In de tweede ronde zaten de gevaarlijke Damwouders (ruim 130 ELO-punten meer) tegenover ons.  Danny zette zijn partij tegen Nathalie Steringa goed op, maar verprutste het in de finale. Eddie liep belangstellend langs en verzuchtte uit het diepst van zijn hart: ”Hoe kun je zó’n partij zó verprutsen”. Maar Danny kan wel tegen een prutszuchtje en gaat de volgende keer weer als een tijger achter het bord zitten. Catrinus Veenstra was een maatje te groot voor debutant Wim. Zelf had ik het genoegen om voor de zoveelste keer tegen mijn vogelvriend Pieter van Kammen te mogen spelen. Pieter speelt  veel beter dan ik, maar op de een of andere manier krijgt hij ’t voor elkaar om gaande de rit, fluitend  als een nachtegaal links en rechts cadeautjes uit de delen. Sympathieke jongen. Peter speelde de sterren van de hemel en is ’s avonds bij terugkomst verwelkomd door de plaatselijke fanfare. Jeppe liet Jan Meijer ontsnappen. Jan Meijer had loten gekocht van de voetbalvereniging, met als hoofdprijs een huis ter waarde van twee ton in Ouwe Syl. Knap dat hij van Jeppe gewonnen heeft, want hij zat met zijn hoofd (en de rest) al in het prijshuis; helaas kaapte een Arnhemse schone de woning voor de neus van Jan weg. Wolter remiseerde met Hessel Sijbersma, een knappe prestatie, want Hessel is een taaie rakker. Menno Veenstra had geen medelijden met Rinze. Rinze was, volkomen tegen zijn principes, zo vriendelijk om in te vallen voor Sytze. Jammer genoeg werd het zondigen tegen zijn principes niet beloond met een overwinning. Toch bedankt, Rinze! Tenslotte onze captain, Jan. Met uitvoerige e-mailtjes had hij ons uitzonderlijk goed voorbereid op deze schaakontmoeting. Zo goed voorbereid, dat hij zelf geen tijd meer had om thuis wat middenspelproblemen door te nemen. Nou ja, het was een gezellige avond. Het gaat om de vreugde van het schaken, zeggen we dan (wijsvinger op tong). De eindstand, maar u hebt zelf al meegeteld, was: Philidor 5 (1423) – Schaakwoude 3 (1555) : 2,5 – 5,5.
Na deze ronde zijn we weer teruggegaan naar de Oostvaardersplassen. Niet om op jacht te gaan, maar om de zeldzame Angraecum longicalcar, een of andere duistere orchidee, te zoeken. Alles op last van de captain.

Gelukkig kregen we wel van Jan een beschrijving plus afbeelding mee. Ik zal niet meteen zeggen dat het een strafexpeditie was (Jan: ”Deze zoektocht zal al jullie zintuigen scherpen”), maar toen ik de andere dag thuis kwam, zonder ook maar één orchidee gezien te hebben, maar wel met afschuwelijke schaafwonden en bebloede handen, las ik in de WP dat deze orchidee uitsluitend voorkomt op Madagaskar. Teamgeest of niet, als Jan dergelijke exercities op het programma blijft zetten, dan is de kans groot dat ik alle volgende keren de hond van mijn buurvrouw moet vergezellen naar de dierenarts, vanwege een acute kiespijn of een dwarsligging.

Voor de derde ronde zijn we naar Heerenveen gegaan. Danny (1526) had zich goed voorbereid, zich het zuchten van Eddie herinnerd, en speelde remise tegen Roelof Klinkers (1701). Een prima prestatie. Jan had mij aan het tweede bord geplaats. Wiebe Oppenhuizen was ik al eens eerder tegengekomen, maar waar ook weer? “Wij hebben toch eerder al tegen elkaar gespeeld?”, vroeg ik. “Jawel”, zei Wiebe, “Twee weken geleden bij het Waling Dijkstra-toernooi”. Mijn lange-termijn geheugen is prima, dank u. Ach, arme Wim. Door de verachtelijke, zogenaamde tactische opstelling mocht hij aantreden tegen de beste speler van Heerenveen 2, Wim Visser (1715). Trek het je niet aan, Wim. Je bent een gezellige medestrijder, en dat is net zo belangrijk als winnen. Toen ik Peter in de gang tegenkwam was hij aan het bellen. Tussen twee trekken aan de sigaret door, deelde hij de voorzitter van de fanfare ‘Huizumblaasthaarpartijtjemee’ mee, dat ze vanavond gewoon thuis konden blijven. Puur uit medelijden met zijn buurtgenoten (het regende pijpenstelen), die, bij alweer een overwinning, met doorweekte uniformen en de Watermuziek van Händel rochelend, door de stegen en krochten van Huizum zouden moeten struikelen, besloot hij om van een gewonnen partij een verloren partij te maken. Acht schakers ongelukkig, maar vierentwintig muzikanten blij. Nobel werk, Peter.

Sytze was nog steeds afwezig, maar gelukkig kon onze oud-voorzitter Juko invallen. Juko staat garant voor eclatant schaakspektakel. Als een speer gaat hij van start, offert wat hij (on)nodig acht, heeft na 12 zetten nog maar 2,5 minuten verspeeld, is volkomen meester over de gehele situatie en zetelt als een regerend vorst achter het bord. Toen ik na een uurtje koffie ging halen, zag ik hem in geanimeerd gesprek met zijn tegenstander Erik Klaassen in de lounge. Zakenvrienden? Partij afgelopen? Bij binnenkomst zag ik dat de klok nog gewoon liep. Overleg over de voortgang? Enfin, de heren betraden na enige tijd de zaal, gaven elkaar de hand en de remise was een feit. De finesses ben ik nog niet te weten gekomen, maar dat zal niet lang duren. Leuk dat je er weer was, Juko! Ach en ach, de partij van Jeppe. De beste stuurlui, met ingehouden adem, stonden erbij en keken er naar. Nog nachtenlang heeft Jeppe er last van gehad. Met d4 had hij een loper en de partij stralend gewonnen. Ik stond achter hem en seinde in met heel mijn telepathisch vermogen: “Speel d4, speel d4, speel d4”. Het mocht niet baten. In plaats van de gouden zet te doen, begon hij met een toren te frutselen. Weg partij. Het ergste is nog dat hij nota bene zelf d4 ook als mogelijkheid had genoteerd in zijn boekje. Wolter was als eerste klaar; een mooie winst. Glunderend, zoals alleen Wolter kan glunderen, liep hij nagenietend met het bekende glas wijn in de hand door de zaal om minzaam de felicitaties in ontvangst te nemen. Captain Jan speelde tegen ene Heidinga. Bekende naam, maar ik kon hem toch niet direct plaatsen (halbroer van Wiebe Oppenhuizen?). Jan speelde door tot het echt niet meer verder kon en legde uiteindelijk Willem-Alexander in zijn doosje.

Samenvattend. Heerenveen 2 (1572) – Philidor 5 (1426) : 5 – 3.
Aan onze stand zijn we verplicht om het voorbeeld van Philidor I, II, III en IV te volgen, en zijn dus absoluut niet verantwoordelijk voor tegenvallende schaaknoteringen.

We moeten nog twee keer spelen tegen Steenwijk en Emmeloord en hebben nog een revanche tegen Schaakwoude en Heerenveen tegoed. Ergens daartussen zijn we nog een keer vrij geroosterd (dit is geen verwijzing naar onze tocht in de Oostvaardersplassen; een ander woord schiet me niet 123 te binnen. Schieten is net zo min een verwijzing).
Laat dan die roostervrije dag ook echt vrij zijn en blijven. Desnoods, als het dan echt moet, een trainingsavond, maar asjeblieft geen nachtelijke zoektochten met educatieve opdrachten in de wilde natuur.

 

Arnhem 6-4

Arnhem 6-4

Philidor 1 vervolmaakt eindsprint

Door Migchiel de Jong

Zaterdag 21 april moest het gebeuren! Na 3 verloren wedstrijden in evenveel ronden liepen we dit seizoen constant achter de feiten aan. Het echte herstel kwam in de zesde ronde. Die hadden we kunnen winnen van Utrecht, maar een gelijkspel was uiteindelijk ook een goed resultaat. In de zevende ronde hebben we mijns inziens onze beste wedstrijd gespeeld en verdiend de koploper op een remise weten te houden. In Aalsmeer waren we heer en meester en hadden nog dikker kunnen winnen.

Lees Meer Lees Meer

ASV II 5-5

ASV II 5-5

Philidor 2 sluit seizoen af met keurig gelijkspel

Door Siegbert de Jong

In de laatste ronde van dit seizoen liet Philidor 2 eindelijk zien dat het toch wel tot goede prestaties in staat is. Het bezoekende ASV 2 met een gemiddelde rating van 2029 werd namelijk op een verdienstelijk gelijkspel gehouden. Het was zelfs onze beste prestatie tot nu toe. Wel een beetje laat natuurlijk, omdat het seizoen nu ten einde is. In deze laatste ronde stond alleen nog de sportieve plicht op het spel tegenover de ploegen die nog kans hadden om samen met ons te degraderen. Degradatie had dus achteraf helemaal niet gehoeven. Als de bordpunten (28½) iets anders over de negen wedstrijden waren verdeeld, hadden wij enkele matchpunten meer kunnen hebben en ons kunnen handhaven.

Lees Meer Lees Meer

Hardenberg II 4½ – 3½

Hardenberg II 4½ – 3½

MAAR WIJ HEBBEN OENE!

Door Eelke Heidinga

Er stond niets meer op het spel, deze laatst ronde. Philidor III en hun tegenstanders uit Hardenberg waren beiden al gedegradeerd. Het werd dus de strijd om de negende plaats die op het nippertje door Philidor III gewonnen werd. Uiteraard dankzij Oene, die de eer had in deze laatste ronde de allerlaatste zet van de hele competitie te doen.

Lees Meer Lees Meer

Schaakwoude II 4-4

Schaakwoude II 4-4

Verdienstelijk gelijk spel Philidor IV>

Door Siem van Eijk

Zaterdag 14 april 2018, de slotronde van de FSB-competitie. Philidor IV speelde tegen Schaakwoude II. Deze club was reeds kampioen. Het vierde stond vast in de middenmoot. Er kon door beide partijen vrijuit worden gespeeld. Het werd een verdienstelijk gelijk spel. Er had nog meer ingezeten, maar dat ging niet door.

Lees Meer Lees Meer

HSP/Veendam 6½ – 1½

HSP/Veendam 6½ – 1½

FENIKS

Door Eelke Heidinga

Het mocht niet zo zijn.  De laatste strohalm werd niet gegrepen. Uiteraard hadden we de nodige kansen, maar dit seizoen lukt er weinig. Zelfs het verder zo glanzende debuut in de KNSB van Wolter Jongsma (onthoudt u die naam!) kon ons niet tot grote hoogten brengen. Volgend jaar maken wij allen ons debuut in de vierde klasse. Uit de as zullen we herrijzen; vandaar onze nieuwe teamnaam voor 2018 – 2019: Feniks. En zo komt het uiteindelijk allemaal weer goed. Volgende maand vertrekt een teamdelegatie op trainingskamp naar Vietnam. We zullen niets aan het toeval overlaten.

Lees Meer Lees Meer

Groninger Comb. III 2½ – 5½

Groninger Comb. III 2½ – 5½

DOEK VALT VOOR PHILIDOR II

Door Siegbert de Jong

Door opnieuw te verliezen (voor de zevende maal in totaal en voor de vijfde keer op rij) en door het gelijkspel van ASV 2 is afgelopen zaterdag het doek gevallen voor Philidor 2. Maandenlang kon ik aan het eind van mijn verslag melden dat er nog niets was verloren en dat wij alles nog in eigen hand hadden, maar hier is nu ook een einde aan gekomen. In de zevende ronde werd verloren van onze concurrent Zevenaar en nu wij ook van het op de 9de plaats staande Groninger Combinatie 3 hebben verloren, houdt het verhaal op. Volgend seizoen zullen wij net als Philidor 3 uitkomen in de nieuwe vierde klasse van de KNSB. In de laatste ronde mogen wij onze sportieve plicht nog vervullen tegen ASV 2.

Lees Meer Lees Meer

Aalsmeer 6½ – 3½

Aalsmeer 6½ – 3½

EEN CURSUS “HET EINDSPEL”

door Jan Boersma

Er staat ons nog een spannende slotronde  te wachten tegen ASV uit Arnhem. We deden wat van ons verwacht mocht worden; met 6,5 -3,5winnen tegen hekkensluiter Aalsmeer. In de laatste ronde is een gelijkspel genoeg voor handhaving in de 1e klasse. Doordat  Messemaker deze ronde verloor, staan we nu een matchpunt en heel veel bordpunten voor op de Gouwenaren.

Lees Meer Lees Meer