![\"\"](\"https:\/\/philidor1847.nl\/wp-content\/uploads\/2022\/11\/marcel.jub_.jpg\")
<\/p>\n<\/p>\n
Het was gezellig druk in het park. Spelende kinderen in de klimrekken, studenten languit in het gras, in een kringetje, twee oudere dames kwamen beppend voorbij. Said keek soms even over zijn ochtendkrant om de diverse tafereeltjes te aanschouwen. Het ochtendzonnetje maakte iedereen vrolijk. Verderop morste een wolkje wat schaduw in het mos, het was daar dat hij haar zag aan komen lopen. Ze was met haar 48 jaar nog best een knappe verschijning, ondanks dat hijzelf bijna 20 jaar jonger was kon hij niet ontkennen dat hij graag naar haar keek.<\/p>\n
<\/p>\n
Het was 11 november 2022 in de vroege ochtend, toen Julia en Said elkaar troffen in het Hyde Park in Londen. Julia bleef even voor het bankje waarop Said zat, staan. Opgestoken lang bruin haar, iets te kort shirtje en een kokette rok, ze zag er weer strak uit. Said nam haar in zich op, terwijl Julia zich er met twee handstreken van verzekerde dat het stukje bank naast hem schoon was. Ze vlijde zich neer en keek hem aan. \u201cHet team is behoorlijk gereduceerd\u201d, sprak ze met een zucht. \u201cMorrison wou er eigenlijk de stekker uithalen, maar ik heb dat kunnen voorkomen.\u201d \u201cDat viel te verwachten\u201d, zei Said. \u201cWie blijven er over in het team?\u201c Julia draaide zich half naar hem toe: \u201cJij en ik.\u201d Said keek Julia vol ongeloof aan.<\/p>\n
<\/p>\n
De aanslag van 13 februari 2010 dateerde van \u00a0ruim12 jaar geleden.\u00a0 \u201cToch is het vrij ongewoon om een onderzoek naar een terreurdaad, waarbij in hartje Londen drie doden vielen, nu al op zo\u2019n laag pitje te zetten. En waarom maar twee? Waarom Ik?\u201c Julia legde hem uit dat er gewoonweg te weinig in het onderzoek naar boven was gekomen en er eigenlijk geen aanknopingspunten meer waren. De identiteit van de enige dader zou altijd een mysterie blijven, zijn lichaam was te verminkt en verder hadden ze alleen dat pre-paid-mobieltje, dat slechts eenmaal door een onbekend nummer gebeld was. Dat was het. Meer dan 12 jaar onderzoek met een team van ruim 20 personen.<\/p>\n
<\/p>\n
\u201cWaarom jij?\u201d \u201cJij bent er als laatste bij gekomen zo\u2019n vijf maanden geleden, je hebt nog frisse idee\u00ebn, spreekt Arabisch en je bent leuk om naar te kijken,\u201d zei ze met een ondeugende knipoog. \u201cIk mocht kiezen.\u201d Said keek even voor zich uit, vouwde toen zijn krant op en ging staan. \u201cIk voel mij gevleid door jouw woorden, zeker ook doordat je mijn baas \u00a0bent en even oud als mijn moeder. Laten we een rondje door het park lopen, Julia\u201d. Julia kwam grommend vanaf de bank \u00a0omhoog. \u201c\u201dAls je mij mama gaat noemen, neem ik je aan de borst\u201d. Ze keek Said ietwat stuurs aan en samen liepen ze de buitenste ring van het park op.<\/p>\n
<\/p>\n
\u201cNog een keer de feiten\u201d, zei Said zuchtend.\u201cDat telefoontje kwam uit Spanje op de ochtend van de aanslag. Met die gsm uit Spanje was ook maar \u00e9\u00e9n gesprek gevoerd: totaal 239 seconden. Uit DNA-onderzoek is gebleken dat de dader uit het Midden-Oosten afkomstig is. De bom was redelijk professioneel. Dat is alles.\u201d<\/p>\n
Julia knikte berustend. Ze stopte even met lopen. \u201cDe reden waarom wij samen door mogen met het onderzoek is mijn speurwerk van afgelopen drie weken.\u201d Said keek haar vragend aan. \u201cIk heb alle aanslagen over de hele wereld van de laatste 20 jaar doorgenomen op overeenkomsten en ik mag dat verder uitwerken.\u201d Said keek verbaasd. \u201cWas dat dan nog nooit eerder gedaan?\u201d \u201cJawel,\u201d sprak Julia, \u201cmaar ik heb mij nu geconcentreerd op \u00e9\u00e9n item, de eenmaal gebruikte gsm\u2019s.\u201d \u00a0\u201cEn?\u201d ,vroeg Said terwijl ze weer verder liepen. \u201cOp 15 januari 2016 was er een aanslag in Jakarta, de dader is nooit gevonden. Wel een gsm op de kamer van de vermoedelijke dader. Die was eenmaal gebruikt en had ook maar \u00e9\u00e9n gesprek ontvangen, van een onbekende gsm. Dat gesprek was ook kort en op dezelfde ochtend van de aanslag\u201d Said hield Julia even tegen \u201cWaar kwam dat gesprek vandaan? Spanje?\u201c \u201cNee, helaas , dat zou te mooi zijn. Dit gesprek kwam uit Nederland. Uit Beverwijk.\u201d<\/p>\n
Said, bleef even staan. \u201cUit Beverwijk?\u201c \u00a0\u201cKen jij die plaats?\u201d vroeg Julia. Maar Said ging al door met zijn volgende vraag. \u201cEn het gesprek uit Spanje, dat was toch Linares?\u201c \u201cDat klopt,\u201d was het antwoord van Julia. Said pakte Julia bij haar arm \u201cKom, ik woon hier twee straten vandaan, ik moet even langs huis.\u201d Julia, plagend: \u201cJe gaat snel schat.\u201d<\/p>\n
Julia keek vanuit het appartement van Said uit het raam, terwijl hij zijn laptop opstartte. \u201cJe woont hier leuk, uitzicht schuin op het park. Een kleine update van het meubilair, dan zou het hier prima voor mij zijn.\u201d Said schudde zijn hoofd. Hij ging achter zijn bureau zitten en navigeerde zijn laptop naar Google. Julia kwam achter hem staan. \u201cWat ga je zoeken?\u201d Said zei nog niets. Even later kwam de zoekmachine met zijn resultaten. Said sloeg vol triomf op zijn bureau. \u201cWat?\u201d vroeg Julia. Said zei niets en begon aan zijn tweede zoekopdracht.\u201cYes!! Dit is super\u201d, schaterde Said. \u201d Wil je het mij uitleggen?\u201d, vroeg Julia die meegetrokken werd in het enthousiasme van haar collega.<\/p>\n
Said toonde het haar op het scherm. \u201cOp 15 januari 2016 begon het Tata-schaaktoernooi in Wijk aan Zee.\u201d Toen ging hij terug naar zijn eerste zoekopdracht. \u201cOp 13 februari 2010 begon de eerste ronde van het laatste schaaktoernooi in Linares. \u201cToevallig\u201d, zei Julia. \u201cMaar dit is wel flinterdun. Er gebeuren dagelijks miljoenen dingen op de wereld, ongetwijfeld zijn er meer gelijksoortige gebeurtenissen die toevallig op deze twee data plaatsvonden.\u201d Maar Said schudde het hoofd. \u201cBen ik niet met je eens. Dit waren destijds de twee grootste schaaktoernooien, beide aanslagen vonden plaats op de dag van de eerste ronde en beide telefoontjes kwamen uit die twee plaatsen.\u201d Dat is te toevallig om niet te onderzoeken. Ik ga de deelnemers vergelijken, misschien zijn er spelers die aan beide toernooien meededen.\u201d<\/p>\n
Said begon aan zijn volgende zoekopdracht. Maar kwam er snel achter dat in de hoofdgroep van Tata 2016 geen enkele deelnemer ook meespeelde in Linares 2016. Julia keek mee. Geen resultaten. Ze schudde weemoedig het hoofd. Het zou te mooi geweest zijn.<\/p>\n
Said: \u201cIk had sowieso niet verwacht dat er een connectie zou zijn met een topgrootmeester. Laten we alle deelnemers vergelijken, ik ga alle groepen selecteren en gooi ze in een spreadsheet\u201d. Julia glimlachte. \u201cOok hiervoor had ik jou gekozen, je bent zo lekker handig.\u201d<\/p>\n
Vijf minuten later had Said alle deelnemers uit alle groepen in Excel. Nog enkele klikken later en het resultaat was op het scherm te zien. Slecht \u00e9\u00e9n persoon speelde beide toernooien, Yasamin Bagheri uit Irak. Said en Julia keken elkaar aan. Julia: \u201cEen vrouw? Uit Irak?\u201d \u201cTja\u201d, antwoordde Said. \u201cEen schakende vrouw uit Irak nog wel. Dat is wel heel ongewoon.\u201c Julia: \u201cGoogle die bitch!\u201c Tegelijkertijd belde ze met haar kantoor van MI6 om de naam langs hun archieven te laten halen. Said googelde opnieuw en leek niets te vinden. Maar plots liet hij zich achterovervallen in zijn stoel. Hij gebaarde Julia naar zijn scherm. Julia keek. \u201cWat zou ik moeten zien?\u201d \u00a0\u201cZe speelt weer een toernooi. Dat begint vandaag \u2026.\u201d<\/p>\n
\u201cKolere \u2026\u201c, verzuchtte Julia. \u201dWe moeten er heen!\u00a0Waar?\u201d \u201cWeer in Nederland\u201d, antwoordde Said. Julia was alweer aan het bellen. \u201cTwee tickets Heathrow –\u00a0 Amsterdam\u201d. Ze controleerde in haar handtas haar paspoort en vroeg Said ook zijn paspoort te pakken. \u201cKom, taxi nu. De tickets liggen zo klaar op het vliegveld.\u201d En weg waren ze.<\/p>\n
Enkele uren later liepen ze op Schiphol de gate uit. Het was al precies 4 uur. De eerste ronde van het toernooi begint vanavond om 7 uur. Waar moeten we precies zijn. Julia liep op de voorste taxi af en keek naar Said. \u201cWaar gaan we ook al weer heen?\u201d \u00a0\u201cLeeuwarden! Ik weet niet hoe je dat precies moet uitspreken. Boterhoek 1.\u201c Maar de taxichauffeur had het al begrepen. \u201cLeeuwarden, dat is een lange rit. Geen koffers?\u201d<\/p>\n
\u201cIk wist niet dat jij iets van schaken wist\u201d, zei Julia. \u201cNiet meer, ik was als kind talentvol, maar nadat mijn ouders verhuisden vanuit Cairo naar Londen heb ik het niet meer opgepakt.\u201d \u201cIk kreeg het toen te druk met voetbal en Engelse meisjes.\u201d Julia keek hem wat ondeugend aan. \u201cHad je het maar eens druk met dit Engelse meisje.\u201d Said glimlachte. Ze stapten in. \u201cEgypte zei je, Ik dacht dat je uit Bosni\u00eb kwam.\u201d \u201cNee, mijn vader is Bosni\u00eb ontvlucht, in Cairo ontmoette hij mijn moeder, daar ben ik geboren.\u201d<\/p>\n
Even later waren Julia en Said achterin de taxi op weg naar Tresoar. Said probeerde enkele namen die hij tegenkwam uit te spreken, waarna hij de chauffeur vroeg hem te verbeteren: \u201cWaling Dijkstra Toernooi\u201d. \u201cNo no no, not Weeling Dikstra , but Waaaaling Daaikstra.\u201d<\/p>\n
Twee uur later kwamen ze aan. Ze stapten uit op het grote plein voor het opgegeven adres en keken beiden met een schuin hoofd naar de toren. Er was nog weinig bedrijvigheid rondom het gebouw waar ze moesten zijn en ze hadden honger. Dus zochten ze eerst wat te eten. In de Kleine Kerkstraat vonden ze een viswinkel waar ze binnen aan een tafeltje konden zitten. Ze bestelden beiden \u00a0een broodje met vis en wat te drinken. Toen ging Julia haar telefoon af. Het was MI6 vanuit Londen. Nee geen hits op Yasamin Bagheri, maar wel iets anders. Een uur geleden had er een aanslag in Lyon plaatsgevonden. Julia haar mond viel open. \u201cVandaag?\u201c\u00a0 Er was nog niets bekend over daders of aantal doden. Ze legde haar gsm op het tafeltje. Said en Julia keken elkaar aan en knikten. Van flinterdun naar behoorlijk dik. Dit kon geen toeval meer zijn. Het broodje was heerlijk, daarna snelden ze naar het gebouw van Tresoar.<\/p>\n
Via een glazen deur en een lange trap kwamen ze bij de speelzaal. De opening van het toernooi was nog gaande. De deelnemers zaten al achter hun borden en wachtten vol ongeduld tot de toespraken afgelopen waren. Said ging naast een man staan die notities maakte op een kladblokje. Ze keken elkaar even kort aan. Said stak zijn hand uit als begroeting en stelde zich voor: \u201cSaid Spafersahic\u201d. \u00a0\u201cMarnick Vermaatman\u201d, antwoordde de man. Said vervolgde in het Engels: \u00a0\u201cKan ik u wat vragen stellen over het toernooi?\u201d De man keek hem ietwat ge\u00efrriteerd aan. \u201cIk ben hier verslaggever en normaal stel IK de vragen. Voor vragen over het toernooi kunt u beter bij hem terecht, hij is volgens mij van de organisatie.\u201d Er werd gewezen naar een wat oudere man die naast de deur aan zijn snor stond te plukken. \u201cHij is oud-kampioen van Nederland, Freddy Vis\u201d, gaf de verslaggever nog mee aan Said.<\/p>\n
Said schoof wat naar rechts op en kwam naast Freddy Vis staan. \u201cIk heet Said, kan ik u iets vragen over het toernooi?\u201c \u201cNatuurlijk niet\u201d, bromde Freddy. \u201cWees liever stil, of ga naar die kamer hier achter. Daar zit nog wel iemand van de organisatie.\u201d Said keek opzij naar Julia en haalde zijn schouders wat op. Met een hoofdknik gebaarde hij haar mee naar de kamer achter de toernooizaal te gaan.<\/p>\n
Bij de deuropening bleven ze even staan. \u201cWe kunnen beter zeggen wie we zijn, wellicht nemen ze dan meer tijd voor ons\u201d, zei Said. En Julia zei dat ze misschien beter zelf even het woord kon doen, vrouwelijk charmes en zo.<\/p>\n
Ze liepen de kleine ruimte achter de speelzaal in. Twee olijk ogende mannen hadden duidelijk pret achter hun computer. Ze keken verrast op. \u201cMijn naam is Julia Brighton, ik werk voor de Engelse regering. Bent u van de organisatie?\u201c Ze keek de linker man aan. \u201cNee, dat ben ik niet, mijn naam is Bertus Storm. Mijn buurman is wel van de organisatie, waar hebben we dit bezoek aan te danken?\u201d De man rechts stak zijn hand uit ter begroeting \u201cHedde Eilinga , waar kunnen wij u mee helpen?\u201c Beide heren namen Julia van boven naar beneden op met een lach van oor tot oor, hetgeen ervoor zorgde dat \u00a0zelfs Julia die heel wat gewend was, zich een beetje ongemakkelijk voelde. Ze ging zitten, Said bleef even staan, maar pakte toen ook een stoel.<\/p>\n
\u201cWe komen hier voor een serieuze kwestie\u201d, begon Julia. \u201cWe willen graag alles wat u weet over Yasamin Bagheri van u horen.\u201c Bertus en Hedde keken elkaar aan. \u201cBagheri? Is dat niet die goed gevulde uit Irak?\u201d \u201cJa, die speelt tegen Iebele Schroever vanavond.\u201dWat weten we van haar? Rating 2300, komt uit Irak. Spreekt redelijk Engels. Logeert in het Oranje Hotel. Weten we nog meer? Ja, bord 4 nu.\u201d Said noteerde het hotel. \u201cIs u iets vreemds opgevallen aan haar\u201d, vroeg Julia. Bertus en Hedde keken elkaar weer aan. \u201cNou\u201d, grapte Hedde, \u201cZe is ONS wel opgevallen. Ze is rijkelijk bedeeld.\u201c Julia zette een heel serieuze blik op. \u201cWat ik nu ga zeggen moet binnen deze kamer blijven. Wij vermoeden een betrokkenheid bij een ernstig misdrijf. Ik hoop dat u uw grappen even achterwege kunt laten.\u201d \u201cNatuurlijk. Excuus.\u201d<\/p>\n
Even later komt Iebele de kamer binnengewandeld. \u201cHey mannen, alles onder controle.\u201d Bertus richt zich tot Iebele. \u201cIs jou iets vreemds opgevallen aan jouw tegenstandster?\u201d \u201cWaarom deze vraag in het Engels?\u201d, vraagt Iebele. Hedde antwoordt: \u201cDeze mensen komen uit Engeland en willen graag informatie over jouw opponent\u201d. \u201cWel\u201d, gaat Iebele verder, \u201cdaarvoor kom ik ook eigenlijk hier. Ze stond vlak voor de partij beneden te bellen met en zilveren telefoon, maar toen ze zojuist een pen uit haar handtas pakte zag ik een zwarte telefoon. Daarna pakt ze nog weer een andere telefoon uit haar jaszak om naast het bord te leggen, een rode. Is dat niet vreemd?\u201d \u201cIk denk dat we haar in de gaten moeten houden; dat ze die mobieltjes niet gebruikt tijdens de partij, in het toilet of zo.\u201c<\/p>\n
\u201cDat is heel bruikbare informatie, Iebele,\u201d zegt Julia. \u201cWij gaan haar zeker in de gaten houden.\u201d Iebele: \u201cMooi zo, dan ga ik weer terug naar mijn bord, ik heb zojuist mijn a3-pion geofferd.\u201d
\nSaid en Julia staan weer op en richten zich nog een keer tot het olijke tweetal achter het bureau. \u201cMocht jullie nog iets opvallen, dan horen wij het graag. En\u2026 houd het nog even tussen ons.\u201d<\/p>\n
Said en Julia liepen de zaal weer in. Ze wilden niet te veel opvallen en besloten vooral in de belendende kantine te gaan zitten. Said regelde wat koffie en daarna doken ze in hun telefoon, op zoek naar meer informatie over Yasamin Bagheri. Zo zaten ze daar uren.<\/p>\n
Tegen tienen kwam Bertus Storm naast ze zitten. \u201cEr is mij iets opgevallen.\u201d Julia complimenteerde Bertus om zijn knappe beheersing van de Engels taal. \u201cWat dan?\u201d Er staat daar links achterin een man met een oosters uiterlijk. Hij is geen deelnemer, maar lijkt erg ge\u00efnteresseerd te zijn in Yasamin Bagheri. Hij kijkt nauwelijks naar de schaakpartijen. Eigenlijk alleen naar haar, maar dat probeert hij onopvallend te doen.\u201d<\/p>\n
Julia bedankt Bertus hartelijk, terwijl Said al onderweg is naar de speelzaal. Quasi nonchalant loopt hij langzaam, terwijl hij doet alsof hij alle stellingen bekijkt, naar achteren in de zaal. Hij gaat schuin achter de man staan en probeert hem in te schatten. Inderdaad niet met het schaken bezig. Uiterlijk, ja duidelijk Midden-Oosten, maar om hem exact te positioneren, dat \u00a0lukt Said niet. Een jaar of 50, goed gebouwd en gecontroleerd, dat wil zeggen, hij staat vrijwel onbeweeglijk en vertrekt geen spier. Hij heeft zichzelf goed onder controle. Is dit een handlanger? Is hij degene die belt voorafgaande een gesprek? Ha, hij beweegt! De man pakt een telefoon uit zijn zak en kijkt op het scherm. Daarna beent hij meteen de zaal uit.<\/p>\n
Said probeert hem te volgen, maar buiten de zaal gekomen is de man al verdwenen. Julia staat voor het raam in de kantine en wenkt Said. Ze wijst naar de man, die juist het plein met de scheve toren oversteekt. Die heeft beslist haast. Zou hij Said en Julie doorzien hebben? Ze denken van niet. \u201cHad ik hem moeten volgen?\u201d, vraagt Said. \u201cNee, het is goed zo\u201d, zegt Julia,\u201claten we ons eerst concentreren op Yasamin. Mocht hij weer terugkomen, dan volg ik hem en jij haar. Misschien is het zelfs een goed idee dat jij haar vanavond na haar partij aanspreekt. Stel vragen over het schaken en gooi je charmes in de strijd, ik denk dat ze niet vaak aandacht krijgt van zo\u2019n knappe jongen. Je kunt overgaan in het Arabisch en laten doorschemeren dat je een hekel hebt aan het westen. Wellicht geeft ze dan wat prijs.\u201d Said keek wat moeilijk. Hij werkte nu vijf \u00a0maanden met Julia en wist direct dat dit geen vraag was, maar meer een opdracht.<\/p>\n
Said stond in de zaal toen Iebele zijn tegenstandster ter overgave de hand reikte. Yasamin knikte vriendelijk en stopte de rode telefoon weer in haar tasje. Nadat Iebele haar aangaf dat hij de uitslag zou doorgeven, liep ze richting uitgang. Daar stond Said haar met een brede glimlach op te wachten. Hij liep met haar de trap af en begon in het Arabisch haar te complimenteren over haar partij. Beneden bij de deur bleef ze staan en keek hem aan. \u201cWie ben jij? Waarom feliciteer je mij met een hele slechte partij die ik met veel geluk won?\u201d Said liet zich niet uit het veld slaan. \u201cMijn naam is Said, ik kom uit Cairo.\u201d Ik had graag met dit toernooi willen meedoen, maar was te laat en mijn aanmelding was niet doorgekomen. Dus nu moet ik maar een geestverwant gaan supporteren. Jij bent moslim, net als ik, dus wij zijn zielsverwanten. Dus ben ik voor jou\u201d, sprak hij met een uitnodigende glimlach. Yasamin vervolgde haar pas. Ze stak het plein over en keek een paar keer opzij naar Said. Ze overdacht duidelijk haar woorden. \u201cSaid, je bent erg vriendelijk, maar ik kan niet met je praten. Ik ben in een vreemd land en ik ken jou niet. In mijn land ben ik altijd gesluierd en houd ik mij strikt aan alle regels. Ik kan mij dit niet veroorloven, ik hoop dat je dat respecteert.\u201c \u00a0Zo\u2019n reactie had Said wel verwacht. Hij bleef naast haar lopen en vertelde over zijn herkomst uit Egypte, de activiteiten van zijn neven bij de broederschap. Toen ze bij de Doelesteeg aangekomen waren en hij de caf\u00e9\u2019s zag waagde hij zijn kans. \u201cKunnen we niet even samen iets drinken hier binnen, dan kan ik je misschien iets vertellen over mijn missie hier in het westen.\u201d Nu had hij duidelijk haar aandacht. Ze bleef even staan. \u201cIk ben op weg naar mijn hotel, morgen moet ik weer schaken, vandaag was een vermoeiende dag, Said.\u201d Maar Said voelde toch een opening. \u201cYasamin, ik voel in mijn hele lichaam en geest dat wij verwanten zijn, alsjeblieft laat mij vertellen over waarom ik hier in het westen ben. Alsjeblieft, tien minuten.\u201c Hij opende de deur van het caf\u00e9 en hield deze voor haar open. Ze twijfelde duidelijk. Said zette zijn meest charmante gezicht op en pakte voorzichtig haar hand en geleidde haar naar binnen. \u201cTien minuten,\u201d zei ze resoluut, \u201c\u00e9\u00e9n \u00a0kop thee en dan ga ik verder.\u201d \u00a0\u201cZeker , zeker , \u201cantwoordde Said en gebaarde naar de barman. \u201cTwee jasmijn thee, please.\u201d<\/p>\n
\u201cWaar kom je vandaan Yasamin?\u201d Ik dacht dat ik ging luisteren en jij vertellen.\u201d \u201cNatuurlijk, natuurlijk, maar ik wil ook iets meer van de prachtige vrouw achter haar mooie gezichtje weten.\u201d Yasamin, bleef even stil. Ze stond op en keek streng naar Said. \u201cVolg mij niet!\u201d Ze liep naar de deur en weg was ze. Said bleef in verbazing achter. Vanaf zijn kruk keek hij door het raam totdat hij haar niet meer kon zien. Daardoor zag hij niet dat er iemand tegenover hem ging zitten. Verschrikt keek hij op. Het was de man die Bertus hem in de zaal had aangewezen en die een goed uur geleden spoorslags het pand verlaten had. Ze keken elkaar aan en er werd even geen woord gesproken. De barman zette twee thee neer.<\/p>\n
De vreemde man uit het Midden-Oosten pakte het theezakje en liet dat in het hete water zakken. Toen keek hij Said aan en zei: \u201cWie ben jij? \u201c \u201cNee,\u201d zei Said,\u201cwie ben jij?\u201d \u201cWie ik ben?\u201d, sprak de vreemde man. \u00a0\u201cIk ben degene die jou en die mooie verschijning vanmiddag zag binnenkomen met al jullie vragen. Een blinde had kunnen zien dat jullie van een buitenlandse politiedienst zijn. Ik gok\u2026. Mi6.\u201d Said zuchtte. \u00a0\u201cOK, punt voor jou. Nu jij.\u201d De man stak zijn hand uit.\u201c Jair Levi, Mossad.\u201c Hij dronk zijn thee op, ging staan en verliet het caf\u00e9.<\/p>\n
<\/p>\n
De volgende middag stond de tweede ronde op het programma. Julia en Said hadden een hotelkamer kunnen bemachtigen in het centrum van Leeuwarden. Julia was al op weg naar de speelzaal. Ze scheidden hun wegen. De opmerking van Jair dat een blinde hen \u00a0had kunnen ontmaskeren had er behoorlijk ingehakt. Said stond te wachten aan het begin van de Doelesteeg, ervan uitgaande dat Yasamin daar weer langs zou komen. En inderdaad, in de verte zag hij haar al lopen.<\/p>\n
Toen werd hij op zijn schouder getikt. Het was Jair. \u201cGa je je nog verder verraden? Dan moet je hier zeker blijven staan. Kom loop mee naar dat caf\u00e9, je schoonheid in haar rokje vangt haar wel op bij de speelzaa.l\u201d Even later zaten ze weer in hetzelfde caf\u00e9 als de voorgaande avond. \u201cWaarom wil je nu wel praten\u201d zei Said vrij direct. \u201cOmdat ik eerst overlegd heb met Tel Aviv. Aangezien jullie ook informatie blijken te hebben lijkt het mijn bazen verstandig om gegevens uit te wisselen.\u201d<\/p>\n
\u201cAh, \u201cging Said verder,\u00a0 \u201dhoe is de Mossad betrokken?\u201d \u201cBetrokken?\u201d, zei Jair, \u00a0\u201cwij zijn nergens bij betrokken. Ik volg deze dame sinds twee weken. Wij volgen alle vrienden en familieleden van haar broer Ahmed Bagheri. We weten sinds kort dat Ahmed zorgt voor de families van hen die sneuvelden bij aanslagen. \u201c \u201cWow, dat is erg interessant voor ons\u201d, sprak Said . \u201cNa welke aanslag kwamen jullie hem op het spoor?\u201c \u201cDie van afgelopen april in Milaan, 6 april was het. De dader kwam om, zijn familie kreeg geld van Ahmed Bagheri.\u201d<\/p>\n
Said pakte zijn gsm. \u201cIk moet even iets opzoeken\u201d, zei hij tegen Jair. Nog geen minuut later had hij het. 6 april 2022, schaaktoernooi in Reykjav\u00edk. Gewonnen door Prag, Yasamin deed ook mee. Hij liet het aan Jair zien. Die begreep het nog niet. \u201cLeg uit!\u201d Said legde het verband uit. Op 6 april speelde Yasamin een schaaktoernooi in IJsland. Ze komt altijd aan in het land op de dag dat het toernooi begint. Waarschijnlijk wil ze niet vanuit Irak bellen, dus doet ze dat altijd zodra ze daarbuiten is. Het schaken is een mooi excuus om in een ander land te zijn. Yasamin zit in ieder geval achter de aanslagen in Londen, Jakarta, Lyon en Milaan. Het akkoord voor de aanslag is telkens gegeven vanuit de plaats waar zij schaakte. \u201cDit is een zeer verrassende doorbraak,\u201d zei Jair. Ik dacht dat ik een zus achtervolgde die er helemaal niets mee te maken had, maar ze blijkt de spil te zijn!\u201d \u00a0\u201cIk moet mij wat gedeisd houden\u201d, ging Jair verder, \u201cgisteravond verliet Yasamin dit cafe niet omdat jij iets verkeerd zei, maar omdat ze mij zag zitten. Kunnen jullie mij op de hoogte houden, dan ga ik niet meer naar de speelzaal. Ik ben bang dat ze anders vlucht.\u201d<\/p>\n
Ze dronken nog wat koffie en wisselden verdere informatie uit. Na een tijdje ging ook Said richting speelzaal.<\/p>\n
Yasamin speelde vandaag aan bord 1 tegen grootmeester Spike Stern, een plaatselijke held.<\/p>\n
<\/p>\n
Julia had de vorige avond alle informatie die ze inmiddels verzameld hadden naar het hoofdkantoor in Londen gestuurd en was nu in afwachting van de afkondiging van \u00a0een internationaal arrestatiebevel , zodat de Leeuwarder \u00a0politie \u00a0van de zaak op de hoogte gebracht was en assistentie kon verlenen. Zolang dat niet allemaal geregeld was konden ze niet veel anders dan koffie drinken in de belendende kantine.<\/p>\n
Said had zich aan de snert gewaagd. Die had hem niet kunnen bekoren. Hij besloot weer naar de speelzaal te gaan. Daar aangekomen bij het bord van Yasamin zag hij dat er veel belangstelling was voor haar partij. Een uiterst scherpe stelling waarin de grootmeester \u00a0met wit een stuk geofferd had. Hij pakte zijn dame van c2 en sloeg \u00a0daarmee de pion op h7. Ook nog een dameoffer! \u00a0Zie het diagram<\/strong>.<\/p>\n <\/p>\n Yasamin deinsde achterover. Dat had ze niet zien aankomen. Als ze nu 1\u2026 Kxh7<\/strong> zou spelen, dan zou er 2.Ld3+ Kh8 <\/strong>en 3.Th4<\/strong> met ondekbaar mat volgen. \u00a0Ze keek even naar het plafond, schudde het hoofd en legde haar koning om. Ze knikte beleefd naar Spike, stond op en beende weg uit de speelzaal. Julia keek verschrikt op vanuit de kantine. Nu al klaar? Ze had nog geen bericht uit Londen, maar dat kon ieder moment komen, zo was zojuist gemeld. Said kwam nu ook de zaal uit. Volgen!, gebaarde Julia hem, terwijl ze haastig haar gsm tevoorschijn haalde. \u00a0Ze had ondersteuning van de Nederlandse politie nodig. Ze hadden hier geen autorisatie om hun wapens te gebruiken. Ze hadden alleen goedkeuring om die mee te nemen langs de douane.<\/p>\n Said rende de trap af. Potverdikkie, ze hield een taxi aan. Waarom gaat ze uitgerekend nu niet lopen. Said sprak haastig Bertus en Hedde aan, die bij de deur stonden. \u201cIk moet zo snel mogelijk naar het Oranje Hotel!\u201c Hedde bedacht zich geen moment en schreeuwde zo hard als hij kon \u201cRien!!\u201d.<\/p>\n Rien de Lange was een 2.06 meter lange schaker van Philidor, die even verderop \u00a0wegfietste, na net weer een prachtige overwinning door middel van een rein mat te hebben behaald. Door het harde geluid, met zijn naam erin, viel hij bijkans van zijn fiets. Binnen twee tellen stonden Hedde en Said bij Rien. \u201cBreng hem zo snel als je kunt naar het Oranje Hotel.\u201d Rien was even overdonderd. \u201cHoezo? Wie is dit?\u201d \u201c Geen tijd Rien, dit gaat om leven en dood. Oranje Hotel, snel!\u201d \u00a0Said zat al achterop. Rien slaakte nog even een \u201cWat is dit nu weer\u201d, \u00a0maar zette de spurt erin. In volle vaart tussen het winkelend publiek in de Kleine Kerkstraat, achtervolgd door vele verwensingen en scheldkanonnades. Toen over de Nieuwestad en daarna door een nog drukkere Doelesteeg.<\/p>\n Ondertussen ontving Julia eindelijk het verlossende telefoontje. Autorisatie. De politie van Leeuwarden is onderweg naar Tresoar om haar op te pakken.<\/p>\n Rien en Said arriveerden net op tijd bij het hotel. Totaal buiten adem ging de Lange naast zijn fiets zitten. \u201cTjemig, heb ik weer!\u201d Said liep naar de ingang precies op het moment dat Yasamin naar buiten kwam met haar koffer. Said, die nog niet op de hoogte was van de goedkeuring van de Nederlandse en Engelse justitie, versperde haar de weg. \u201cYasamin, waarom ga je weg? Het toernooi is nog lang niet klaar.\u201d Ze gebaarde dat hij aan de kant moest gaan en probeerde bij de taxi te komen die nog op haar wachtte. Maar Said liet haar er niet langs. \u201cWe hebben nog iets te bespreken , Yasamin\u201d. \u00a0Ze mopperde dat ze gisteravond al weg had moeten gaan en hem meteen al niet vertrouwd had.<\/p>\n Op dat moment kwam er een politieauto met sirene aangesneld. Yasamin liet haar koffer vallen en wou wegrennen, maar Said had haar al bij de arm vast. Nog geen minuut later zat ze achterin de politieauto. Twee agenten voorin en Julia en Yasamin daarachter. Julia draaide haar raam open en vroeg de agent nog even niet weg te rijden. Ze keek naar Said die naast de auto stond. \u201cEr komt zo nog een politieauto, die brengt jou ook naar het bureau hier in de stad. Daar moeten we wat formaliteiten afronden.\u201d \u201cWacht nog heel even\u201d, sprak Said, \u201cik heb nog een vraag aan Yasamin.\u201d Hij boog zich door het raam en steunde even met zijn hand op het dijbeen van Julia, die reageerde met een \u201cOh schatje\u2026\u201d Hij keek Yasamin aan. \u201cYasamin, waarom gaf je op na Dxh7? Na Kxh7 2.Ld3+ kun je toch ook nog Le4 spelen? Interferentie. Hij kan de loper niet zowel met zijn loper als met de toren slaan. Dus ga je niet mat en blijf je materiaal voor. Je had de grootmeester kunnen verslaan.\u201d<\/p>\n Toen hij zichzelf terugtrok uit het raam sloeg Yasamin van boosheid tegen de hoofdsteun voor haar. Ze had alles gemist vandaag. Julia keek nog even naar Said. \u201cOngelofelijk, jij hebt de grootmeester verslagen!\u201d<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" door Marcel Vermaat Het was gezellig druk in het park. Spelende kinderen in de klimrekken, studenten languit in het gras, in een kringetje, twee oudere dames kwamen beppend voorbij. Said keek soms even over zijn ochtendkrant om de diverse tafereeltjes te aanschouwen. Het ochtendzonnetje maakte iedereen vrolijk. Verderop morste een wolkje wat schaduw in […]<\/p>\n","protected":false},"author":5,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[27],"tags":[],"class_list":["post-9392","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-nieuws"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/philidor1847.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/9392","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/philidor1847.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/philidor1847.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/philidor1847.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/5"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/philidor1847.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=9392"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/philidor1847.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/9392\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":9394,"href":"https:\/\/philidor1847.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/9392\/revisions\/9394"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/philidor1847.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=9392"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/philidor1847.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=9392"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/philidor1847.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=9392"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}