We waren in jaargang 1952 blijven steken in de samenstelling van de tientallen. Eerst melden we nog dat Haije Kramer dit jaar weer kampioen werd door een dubbelrondige vierkamp te winnen met 4½ voor Mulder van Leens Dijkstra met 3, H Blokker met 2½ en Van den Tol met 2 punten. Er werden dat jaar onder de 'stevige' leiding van MvLD twee hoofdklassen gespeeld van 14 deelnemers met daarna vierkampen met steeds uit de beide hoofdklassen 2 deelnemer (een soort kruiswedstrijden dus) om tot een totaalranglijst te komen. In totaal speelde men toen dus 19 partijen per winterseizoen. Wel werd er ook nog een zomercompetitie gespeeld met negentien ronden en 40 deelnemers die minstens 12 partijen speelden.
Van het ledenregister werd gemeld dat Philidor in augustus 117 leden had en H.J. Smink na enkele jaren afwezigheid weer lid werd (hij is nu ook weer lid!).
De tientalcommissie komt in september met opstellingen voor Philidor 1 en 2 zonder al te veel verrassingen. De ranglijst wordt redelijk gevolgd, de uitzonderingen zullen gebaseerd zijn op de tientalprestaties. Jonge talenten als Tilstra en Postmus krijgen hoge borden in het tweede en mogen invallen in het eerste.
In november viert Philidor het 21e lustrum met vier- en zeskampen in de jubileumweek. De wedstrijd wordt voorafgegaan door een feestelijke bijeenkomst waarin Philidor-insignes met een vaantje worden uitgereikt aan zes leden die langer dan 25 jaar lid zijn. Hiertoe was besloten op een bestuursvergadering van 15 oktober, waarvan de besluitenlijst ook in Ons Maandblad staat (dit was niet gebruikelijk). Uit die lijst valt ook op te maken dat Philidor toen nog een ballotagecommissie kende. De heer V. Vellinga werd hierin benoemd als opvolger van de naar Amsterdam vertrokken H. Boven.
Voor het laatste nummer van deze jaargang koos Van den Tol voor zijn rubriek Partij-analyse de volgende partij uit de wintercompetitie:

Wit: S. Zijlstra, Zwart M. Jaasma. Geweigerd damegambiet.

1 d4, d5 2. c4, e6 3. Pc3, c5 4. Pf3, Pc6 (Wilde verwikkelingen kunnen komen wanneer zwart hier 4. – cxd4 5. Pxd4, e5 speelt.)
5. e3, cxd4 (Meestal zet men met 5. – Pf6 voort)
6. Pxd4, Pf6 7. cxd5, exd5 8. Lb5, Ld7 9. 0-0, a6 (Deze zet had geen haast, iets beter is 9, - Le7)
10. Pxc6!, bxc6 (Eenvoudiger is 10. – Lxc6)
11. La4, Le7 12. a3!, 0-0 13. b4, Db6 14. Dd3! (Verhindert Lf5 waarmee zwart zich uit de omknelling wilde bevrijden)
14. – Ld6 15. Tb1, Te8 16. Lc2, Dc7 17. f4, Pe4 18. Lb2, Lf5 (Op deze interessante stelling hebben beide spelers doelbewust aangestuurd. Ons inziens was nu 19. Dd4, f6 20. Tbc1 het beste voor wit).
19. Tbe1, f6 (Na 19. – Pg3 is 20. Dd4, Lxc2 21. Pxd5 onaangenaam voor zwart).
20. Lb1 (Ook hier schijnt 20. Dd4 wel sterker te zijn want nu kan zwart zich door een offercombinatie van twee lichte stukken tegen toren en twee pionnen, goede kansen verschaffen).