Oude Site
DE HAAN EN EN ASBAK
Door Kees van Straten
De op een na laatste ronde van de lentecompetitie.
De schaakwereld hangt van verrassingen aan elkaar. Amper was de foto van de lente-trofee verschenen, of spontaan meldden zich nóg twee weldoeners met fraaie prijzen. Weldoener 1 wilde anoniem blijven in verband met het hoge zilvergehalte van het kunstobject; zijn initialen ( E.S. te L) mochten wel worden vermeld. Hij schonk dit unieke
retro-rookattribuut (waarschijnlijk uit de jaren 1963-64).
📷 Foto verwijderd i.v.m. copyright
Weldoener 2 wilde eveneens anoniem blijven in verband met nogal voor de hand liggende associaties met de afbeelding, maar zijn initialen, A.d.H. te L., mochten wel worden vermeld; hij verblijdde ons met deze fraaie placemat met afbeelding (waarschijnlijk 1763-64) van originele haan.
📷 Foto verwijderd i.v.m. copyright
De prijzencommissie heeft, in overleg met het Bestuur, besloten om de placemat als tweede prijs en het retro-rookattribuut (gelet op de gezondheidsaspecten) als derde prijs aan te wijzen. Allez. de laatste ronde voor de laatste ronde. Over de dertiende ronde hangt een zwarte wolk van onheil. Wat kan er op de dertiende allemaal niet mis gaan, U zult het van mij niet horen. Het was opmerkelijk rustig, vanavond. Kennelijk zorgen de heren van de play-off voor veel lawaai. Alleen Maarten en Erik waren van de partij, maar die hoorde je hoegenaamd niet.
📷 Foto verwijderd i.v.m. copyright
Erik van der Lee (ik herken hem niet, maar zo staat hij toch echt op internet) speelde tegen Marten. Marten leek me aardig op weg naar een overwinning. Maar Erik gooide andere middelen in de strijd. Zijn mobieltje ging spontaan af en hij begon links en rechts met stukken te gooien. Daar was Marten niet van onder de indruk (sympathiek dat hij bij dat gerinkel geen overwinning claimde), maar in het eindspel vergaloppeerde Marten zich en moest hij zijn koning omleggen.
📷 Foto verwijderd i.v.m. copyright
Tjeerd (ook onherkenbaar, maar toch……zie Erik van der Lee) was snipverkouden. Als je in zo’n pak zit en zo’n baard hebt kun je toch niet verkouden worden, zou je zeggen. Enfin, Tjeerd hield stand tegen Zahid, en meer dan dat.
📷 Foto verwijderd i.v.m. copyright
Dat je met een Kodak 14-B (1963) nog zulke mooie foto’s kunt maken, is een verbluffend staaltje vakmanschap van onze webmaster. Hier stelt hij zijn diafragma in, controleert de belichtingstijd en neemt dan een photo van zijn tegenstander Derk. Dat kon hij rustig doen, want hij had tijd zat. Derk had namelijk vanaf het begin een tempo-achterstand. En een tempo-achterstand is fataal voor een musicus!
📷 Foto verwijderd i.v.m. copyright
Derk strijkt hier wel blij, maar hij liep na afloop hoofdschuddend door de schaakzaal. En dan verloor hij ook nog van mij met vluggeren; van lierum larum hupfalderee.
📷 Foto verwijderd i.v.m. copyright
Zie Siem eens stralen! Hier kan niets mis gaan! Dit was wel vóór de partij tegen Wietze. In een doorschuifvariant van het Caro Kann leek het een gegarandeerde remise te worden. Helaas deed Siem een verkeerde zet met zijn dame en hij stond mat. Niks stralen, Siem balen, Eelke balen.
“Zeg Wietse, als wij volgende week nu eens tegen elkaar spelen om de unieke lentetrofee. Wat zou je daarvan vinden?” Wietse kijkt eens vriendelijk en schudt dan langzaam van nee.
Johan nam het op tegen Hindirk (en niet Hajé) Schotanus. Johan veroverde behoorlijk wat materieel. Dat kon Hindirk niet meer redden. Volgende keer beter!
📷 Foto verwijderd i.v.m. copyright
Tegen Henk ging ik voortvarend te keer. Binnen no time stond ik twee pionnen voor en had ik een gevaarlijk dreiging op de koningsvleugel. Maar Henk verdedigde zich als een terriër. Na een dramatische vergissing (ik gaf een toren weg en imiteerde daarmee het gedrag van Gerben van verleden week) was het afgelopen met mijn voortvarendheid. Punt voor Henk.
📷 Foto verwijderd i.v.m. copyright
Filosoof Sytse kijkt mediterend terug op zijn partij tegen de onverschrokken Bakker. Sytse is weer helemaal terug (hoewel hij volgende week weer weg gaat; vakantie gaat voor schaken) en manifesteerde zich op een sterke manier. Verleden week gewonnen, en nu weer. “Tja, ik heb veel punten verloren bij het seniorenkampioenschap,, dus ik kan wel wat puntjes gebruiken”.
📷 Foto verwijderd i.v.m. copyright
Erik Kruit was ook weer terug van weggeweest ( volgens mij heeft hij alleen maar in de zon gezeten, zo bruin was hij (jammer dat die ouwe Kodak van Eelke dat bruin hier niet wist te vangen) en mocht het opnemen tegen Leo. Het werd een lange partij, maar Erik, voor geen buitenlander, laat staan een Friese ponghâlder bang, dropte een bom op de stelling van de verbouwereerde Leo en incasseerde het volle punt.
Zo bruin als Erik was, zo bleek, koud en verkleumd was Peter (gevlucht uit het Siberische Vlieland). Om zich te warmen besloot hij om van Alex gehakt te maken. Dat lukte. Ik heb leuke gehaktfoto’s gevonden op internet, maar bij nader inzien afgezien van publicatie.
Jan speelde tegen Rinze. Het ging mooi gelijk op. Rinze had een pion voor en toch bood hij remise aan. “Als ze me maar geen remise-koning gaan noemen”, mompelde hij. Jan vergaloppeert zich wel eens in het eindspel en nam de remise met beide handen aan.
Volgende week de finale. Het gaat nu echt tussen Wietse en Eelke. De afstand tussen de anderen is te groot geworden. Het wordt zeer interessant wie beiden als tegenstanders krijgen!