Oude Site
PHILIDOR I TOCH NOG DICHT BIJ KAMPIOENSCHAP! |
Nadat Babak met een gestroomlijnde partij de overwinning op Utrecht 2 had veiliggesteld, gonsde het gerucht door de Utrechtse speelzaal dat LSG 2 wel eens zou kunnen gaan verliezen van degradatiekandidaat Dr. Max Euwe. Dat bericht zorgde, behalve voor ongeloof, toch voor een zekere opwinding binnen onze gelederen: zouden we dan toch nog kampioen worden? Een telefoontje naar de Enschedese speelzaal werkte echter ontnuchterend, resp. geruststellend: LSG had de 5-4 achterstand nog net weten weg te werken en daarmee het kampioenschap op de valreep veiliggesteld.
Dit pakkende slot van een voortreffelijk seizoen deed de onzen tijdelijk met gemengde gevoelens worstelen: mischien zou het toch wel leuk geweest zijn een jaartje in de meesterklasse te bivakkeren; aan de andere kant, wat hebben we er eigenlijk in te zoeken? Maar hoe dan ook, we zijn met al onze tweede plaatsen de afgelopen 10 jaren nog nooit zo dicht bij promotie geweest als dit jaar.
Utrecht 2 heeft een bijzonder tiental: er spelen maar liefst vier dames in mee en voor zover ik weet is dat een record. Bas, Tjapko, Jelmer en ikzelf waren aan hen gekoppeld en dat leverde ons 2½ punten op. U begrijpt het al: de jonkies toonden zich in het geheel niet onder de indruk, edoch uw verslaggever, niet gewend aan dit soort opponentes, werd hard op zijn nummer gezet. Enkele krachtzetten van Marlies B., gevolgd door een simpele tijdnoodblunder van mijn kant, verklaren het resultaat. De overwinning van Bas was van grote schoonheid: fijnzinnig positiespel gelardeerd met enkele elegante petites combinaisons. Bij Tjapko ging het wat minder overtuigend en over hoe Jelmer zijn dame in bedwang hield kan ik weinig vertellen.
Jippe bracht een vol punt in, het vierde op rij. Zijn tegenstander, een diepdenker van reputatie, deed zijn faam eer aan door zichzelf al peinzend op te knopen.
Addy speelde, zoals vaker, een gecompliceerde partij, waarin aanvankelijk alles leek te kloppen. Een ernstige fout zorgde voor het wisselen van de kansen en na lange strijd moest Addy het onderspit delven, evenals Jan Boersma dat al eerder had moeten doen.
Migchiel kreeg stellingen op het bord die een remiseslot beloofden; toch hebben Diepeveen en hij om beurten kansen gemist, zijn tegenstander zelfs een opgelegde.
Jan Hania tenslotte was al snel klaar na een voor hem zeer ongebruikelijke korte remise.
De balans van het afgelopen seizoen, 7 overwinningen, waaronder die op kampioen LSG 2, 2 nederlagen, waaronder een wel erg kansloze tegen Groningen 2.
Topscorers waren Babak, die met 4 uit 5, behaald met evenwichtig en sterk schaak, ongeslagen bleef en Jippe. De Friese kampioen sprokkelde in pragmatische stijl 6 uit 8 bij elkaar en met de bekerwedstrijden en een invalbeurt in het tweede komt hij zelfs uit op 9 uit 11. Hulde!
Addy bleef na de nederlaag in de laatste ronde op 5½ uit 8 steken, maar viel elke ronde weer op door zijn interessante en ideeënrijke partijopzet.
Al met al een mooi seizoen. Volgend jaar in ongeveer dezelfde samenstelling verder, naar ik hoop.
Utrecht II – Philidor I 4½-5½:
| A. Schwartz | - | B. Tondivar | 0-1 | P. Nieuwenhuis | - | J.Hania | ½-½ |
| A. Bouwmeester | - | A. Lont | 1-0 | L. Bensdorp | - | T. Struik | 0-1 |
| V. Diepeveen | - | M. De Jong | ½-½ | P. van Nies | - | J. Veltman | ½-½ |
| M. Bensdorp | - | E. Scholl | 1-0 | M. V.d. Linde | - | J. Kamstra | 0-1 |
| A. van Weersel | - | B. v.d. Lijn | 0-1 | R. Beekman | - | J. Boersma | 1-0 |
Eddie Scholl