Oude Site
DE EERSTEN ZULLEN DE LAATSTEN ZIJN |
Door Tjapko Struik
11/12/2010 |
Philidor I | - | Purmerend | 3-7 |
1 |
Tjapko Struik | - | Young Hoon de Rover | 0-1 |
2 |
Babak Tondivar | - | Pieter Hopman | ½-½ |
3 |
Migchiel de Jong | - | Dimitri Reinderman | 0-1 |
4 |
Erik Sparenberg | - | Rob Schoorl | 0-1 |
5 |
Eddie Scholl | - | Ronald Overveld | 0-1 |
6 |
Amir Nicolai | - | Enrico Blees | 0-1 |
7 |
Harmen van den Berg | - | Nicky Law | 0-1 |
8 |
Gert Jan Rauw | - | Danny de Ruiter | 1-0 |
9 |
Bas van der Lijn | - | Giel Spaans | 1-0 |
10 |
Wietze Jongsma | - | Warner de Weerd | ½-½ |
Geheel optimistisch, en al dan niet voorbereid, trokken wij die zaterdag ten strijde. Teamcaptain Wietze heeft mij, om welke reden dan ook, op bord 1 gezet. Goed plan, mits niet gecombineerd met zijn wens: 'niet verliezen zou al leuk zijn'. Verrassend genoeg was de teamcaptain van Purmerend minstens zo creatief. Hij zette GM Reinderman op bord 3, precies tegenover onze enige IM. De strijd kon losbarsten.
Wietze plaatste zichzelf op bord 10, wat drie dingen betekent. Ten eerste dat we eigenlijk mankracht tekort komen. Ten tweede dat we wit hebben op bord 10 en er met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid pionnen op c4 en e4 komen te staan. Tot slot betekent het remise binnen het uur. Nadat omstreeks een uur of 2 de vrede getekend was, vroeg ik zorgwekkend waarom zijn pion slechts tot e3 was gekomen, terwijl e4 goed haalbaar was. Zijn kort maar krachtige verklaring was dat in die variant de partij heel lang kon duren met een pion op e4. Het doet mij deugd dat wij zulke verfijnde spelers in ons team hebben zitten. Met dit halfje hadden we meteen een substantieel deel van onze totaalscore al binnen. Kortom, we waren na een uur al beter op dreef dan onze opponenten!
Het volgende vreugdemoment was bij het Indiaas restaurant, waar we gezessen - de opkomst van het team was weer een nachtmerrie - wederom lekker gegeten hebben. In het restaurant sloot de deur erg slecht, waarop Bas mij gebood de deur te sluiten. Mijn verdediging dat ik als een van de eersten binnen was, werd bijna weerlegd door zijn 'de eersten zullen de laatsten zijn'. Nadat ik hem duidelijk had gemaakt dat ik toch echt wel de laatste zou zijn die de deur zou sluiten, stond hij sportief op om het probleem te verhelpen. Deze treurige en korte dialoog geeft mij de gelegenheid om twee onderwerpen aan te snijden. Bas zijn mooie partij en de stand van ons team in de competitie. Het laatste als eerst: Het ons duidelijk dat wij slecht spelen, het is ons duidelijk dat wij slecht scoren. Zelfs is het ons duidelijk dat hier wat aan moet veranderen. Maar wees niet getreurd, beste fan van ons droomteam, 'de eersten zullen de laatste zijn' en deze beroerde situatie zal enkel en alleen onze eindsprint accentueren!
Na deze opbeurende woorden is het tijd voor Bas zijn partij. Na een lange keten nullen niet eens een herstelremise, maar een heuse hersteloverwinning. Of hij heel veel beter stond, wist hij zelf niet, maar initiatief had hij zeker. Met een dameloos middenspel waar alle stukken richting de vijandelijke koning werden gevoerd, had ik er al snel vertrouwen in. Het ging uiteindelijk dan ook mat. Afgezien van deze overwinning hebben we nog een vol punt binnen weten te halen, welke ik dan ook maar in één adem noem. Gert Jan offerde in de opening drie stukken tegen een dame en een pion. Ik meende mij te herinneren dat het stellingsoordeel van die variant niet gunstig voor hem was. Volgens Gert Jan is er echter meer mogelijk voor wit dan aanvankelijk het geval lijkt. Zwart heeft zijn stukken nog niet op orde, dus het is een kwestie van voorzichtig nieuwe zwaktes creëren en dan hopen dat je wint. Dit werkte, hij won.
Om ook meteen het zesde halve punt te benoemen van onze 3-7 nederlaag, op bord 2 nam Babak remise aan anderhalve zet nadat hij een kwaliteit had kunnen winnen. Afgezien van deze mogelijke combinatie kon hij geen vooruitgang boeken in een Benoni pionnenstructuur. Remise accepteren in plaats van forceren is een keuze die we wel aan Babak over kunnen laten.
Zoals gezegd, hiermee zijn alle punten geteld. De overige zes partijen zijn allen overwinningen van Purmerend. Gefeliciteerd met de verdiende zege. Uit sportiviteit en voor de volledigheid alle zes de nullen nog even op een rij.
Harmen ontweek in het Hollands een stukruil door, in plaats van het stuk terug te slaan, een pion te slaan met schaak. Na een korte verbouwing resulteerde dit in drie pionnen tegen een stuk. Drie extra boeren bleek echter niet voldoende om de lap grond van 64 velden te verbouwen. De hergroepering van de witte stukken ging vloeiend over in goede samenwerking, waarna Harmen langzaam maar zeker onder de tafel werd gespeeld. Naast hem sloeg Amir de plank flink mis in het damegambiet. In plaats van activiteit te creëren, mat te dreigen en de pion in het voorbijgaan terug te winnen, speelde Amir heel gericht op het aanvallen van de geofferde pion. Zijn tegenstander kreeg hierdoor de mogelijkheid de pion goed te verdedigen. Het eindspel was geen plezierig schouwspel.
Eddie stelde zich bescheiden op in drie 3 rijen en een pion op d5. Nadat deze werd geruild, kwam het aan op timing om de stelling open te breken en met een voordeel het eindspel in te gaan. Zover heeft het helaas nooit mogen komen. De witspeler bespeelde voorzichtig de zwakke velden in het zwarte front en het enige dat gebroken werd, was Eddie zelf. Een partij om snel te vergeten. Erik echter heeft meer te zeggen gehad deze dag. Na de opening stond hij telkens net iets beter. Ook de afwikkeling naar een eindspel waarin hij een dame tegen toren en loper had, zag er rooskleurig uit. Zijn meerderheid op de koningsvleugel wist hij echter niet om te zetten in concreet voordeel, waarna een zwarte vrijpion op de damevleugel hem niet alleen de winst ontnam, maar ook het tweede halfje. Een jammerlijke nederlaag.
Zelf heb ik het op bord 1 niet ver weten te schoppen. Na de opening stond mijn koning niet helemaal veilig. Misschien had ik met Kf8, koning uit het centrum plaatsen, druk op kunnen bouwen op de damevleugel. Met de zettenreeks Th3, Kf8, Th5, Th3 had eenzelfde plan in ieder geval significant minder snelheid. Ook later in de partij mocht een leuke afwikkeling naar een eindspel, met slechts een pion minder, niet baten. Het bleek ruim voldoende voor mijn nederlaag. Migchiel wist het van ons allemaal nog het langst vol te houden. In het topduel op bord 3 had speelde hij zijn troef, een meerderheid op de damevleugel, iets te snel uit. Het resultaat was een sterke vrije d-pion voor zijn tegenstander. Nadat deze onverstoorbaar doorliep, mocht ook Migchiel zijn koning neerleggen.