Oude Site – K.S.C. PHILIDOR 1847

Koninklijke Schaakclub
PHILIDOR 1847

Nieuwe Site	begin	clubinfo	agenda	competities	archief	links
Nieuwe Site	welkom	jeugd	club1847	rating	partijen	contact

PHILIDOR I KANSLOOS TEGEN SISSA

Door Eddie Scholl en Tjapko Struik

8-2-14	Philidor 1847	2215	-	SISSA	2312	2	-	8
1	Lijn van der,B.J.(Bas)	2261	-	Lubbe,N.(Nikolas)	2431	0	-	1
2	Jong de,M.(Migchiel)	2383	-	Ligterink,H.G.(Gert)	2392	0	-	1
3	Scholl,E.C.(Eddie)	2303	-	Assendelft van,F.W.(Floris)	2360	0	-	1
4	Struik,T.(Tjapko)	2294	-	Hummel,E.D.J.(Erik-Jan)	2364	½	-	½
5	Maatman,N.M.(Nick)	2244	-	Foreest van,J.(Jorden)	2365	0	-	1
6	Kamstra,J.A.(Jippe)	2092	-	Ohme,M.(Melanie)		0	-	1
7	Heide van der,A.(Auke)	2108	-	Rietveld,R.(Renze)	2246	1	-	0
8	Hania,J.(Jan)	2157	-	Rietman,J.F.(Frits)	2257	0	-	1
9	Algra,J.M.(Jouke)	2072	-	Groenewold,J.J.(Jan Joris)	2142	½	-	½
10	Lont,A.H.(Addy)	2240	-	Lambrechts,K.J.J.(Koen)	2252	0	-	1

Toen het duidelijk werd dat Sissa zonder zijn grootmeesterlijke oproepkrachten, de Nederlandse Bosniër Ivan Sokolov, de Duitser Michael Hoffmann en de Engelsen David Howell en Gawain Jones zou uitkomen, dichtten we ons zelfs overwinningskansen toe, maar de werkelijkheid bleek weerbarstig. De uitslag 2-8 spreekt voor zichzelf. Alleen Auke wist een vol punt te scoren. Wel waren er aan verschillende borden kansen, aan een paar zelfs riante. Zo miste Bas aan hert eerste bord mat in enkele zetten en overzagen ook Nick en Jan veelbelovende mogelijkheden.

Door deze zware nederlaag, de tweede al dit seizoen, zullen er de komende ronden punten gescoord moeten worden om uit de buurt van de degradatieplaatsen te blijven.

Aldus Eddie zijn pre-verslag.

Zelf had ik willen beginnen met: “Het was een troosteloze middag. Zo eentje om snel te vergeten.” Kwestie van smaak. Maar voordat ik de trend van negativiteit doorzet, hulde voor Eddie! Niet zozeer voor zijn pre-verslag, wat toch vrij mager is en iedere vorm van creativiteit mist, maar wel voor zijn inspanning om de enige winstpartij van onze zijde in te voeren ten behoeve van de inhoudelijke noot van het verslag. Dit was noodzakelijk omdat Auke zelf – dank voor het punt – te lui was hiervoor. Een winstpartij invoeren is de last die je behoort te trotseren zonder morren – in dienst van het hogere goed. Desnoods doe je het voor de moraal van ons droomteam, die na een dag als vandaag wel wat positieve input kan gebruiken. Misschien kan Auke wat dat betreft nog wat mentaliteitslessen volgen bij de schaakschool van Bas – die zijn schaaklessen weer te pas en te onpas opdringt bij een ieder die daar niet op zit te wachten.

Wat kunnen we leren op de schaakschool van Bas? Nou, meer dan je verwacht. Sowieso meer dan ík verwacht – mijn drie lessen bij Bas hebben mogen leiden tot niet meer dan een moeizame remise na 101 zetten en meer dan 5 uur ploeteren op de reeds aangehaalde troosteloze middag. Maar als je open staat voor zijn dubieuze adviezen dan kun je bereiken wat hij bereikt. Op bord 1 wist hij een interessant stukoffer te plegen tegen de Duitse IM Nikolas Lubbe. Hoewel correct, leidde het stukoffer tot wisselende kansen. In een dergelijke spannende strijd wint doorgaans de speler die de een-na-laatste fout maakt. Vlak voor het einde miste Bas miste een kleine combinatie die zou leiden tot damewinst of mat in vier. Ik denk dat ik daarmee genoeg heb gezegd.

Nou ja, bijna genoeg. Nick, spelende op bord 5 tegen Jorden van Foreest, rijdt bij thuiswedstrijden doorgaans mee met Bas in de auto. In de auto worden ook schaaklessen gegeven. Deze schaaklessen lijken vrij goed te werken. Aan mijn linkerzijde wist Nick een riante stelling op te bouwen om op vergelijkbare wijze als Bas het punt bij de verkeerden te laten eindigen. Alsof dit nog niet erg genoeg is, moest ik ook aan mijn rechterzijde aanzien hoe nota bene onze teamcaptain Eddie een opening van Bas had overgenomen. Ik weet niet welke snode argumenten Bas heeft aangedragen, er zijn volgens mij weinigen met een degelijker repertoire dan Eddie, maar duidelijk was dat de opening geen thuisgevoel gaf. Na een korte koningsaanval van zijn tegenstander Floris van Assendelft was de pret over en niet veel later was de nederlaag een feit.

In navolging van mijn belofte om geen trend van negativiteit in te zetten, zal ik in één adem verslag doen van de overige vier nederlagen. Migchiel liet tegen Gert Ligterink een klein voordeeltje glippen om vervolgende een dame-eindspel met een pion minder in een nul te transformeren; Jippe probeerde een aanval op te zetten tegen Melanie Ohme, maar verbruikte redelijk wat tijd en had niet genoeg tijd om vervolgens de schade te beperken nadat de aanval niet doorsloeg, waarmee we zijn partij kunnen samenvatten met 'van kwaad tot erger'; Jan kwam prettig uit de opening tegen Frits Rietman en had naar eigen zeggen duidelijk voordeel, maar nadat dit voordeel verloren ging, dreef overmoed hem tot wanhoop en mocht ook hij zich scharen in dezelfde categorie als Jippe; of ook Addy tot deze categorie behoort is mij niet duidelijk, maar met ruimtevoordeel en goed stukkenspel had ik sowieso op meer gerekend dan een nul.

Na bovenstaande onleesbare alinea hoop ik dat we deze partijen snel mogen vergeten. Voor de volledigheid nog de remises. Het eerste halve punt kwam van de hand van Jouke. Niet getraumatiseerd door de slechte ervaring de vorige wedstrijd, ging hij voortvarend Jan Joris Groenewold te lijf. Het was niet genoeg voor een overwinning, maar degelijk genoeg om niet te verliezen. Ik ken de details niet, maar naar goed gebruik durf ik, niet gehinderd door enig gebrek aan kennis, wel te stellen dat er niets op zijn partij valt af te dingen.

Tot slot heb ik zelf – zoals al vermeld – hard moeten werken voor dat laatste halve punt. Nadat ik ruimtevoordeel had verkregen en het stukkenspel van mijn tegenstander Erik-Jan Hummel wist te ontregelen, maakte ik een lelijke misrekening die mij twee pionnen kostte. In het eindspel wist ik door de mijn voordeel in activiteit een pion terug te winnen. Daarna mocht ik een toreneindspel verdedigen met een pionnenminderheid van 3-tegen-2, en later 2-tegen-1... niet echt een pretje. Niet leuk voor mij, maar al helemaal niet voor onze sympathieke wedstrijdleider Gerard van der Graaf, die door het zinloze geschuif van mijn tegenstander sowieso het voorgerecht moest missen van zijn geplande etentje. Ter compensatie hebben wij 's avonds daarom zelf maar een voorgerecht genomen bij het Indiaas restaurant – het wel of niet nemen van een voorgerecht leidt doorgaans tot de meest chaotische discussies. Niet alleen vanwege het lekkere eten tegen een prima prijs, maar ook het waarloze argument van non-playing player Wietze – ik ben er al een tijdje niet geweest – en het altruïstische argument van teamcaptain Eddie – het is onze taak om een faillissement af te wenden – is dit nog altijd ons vaste honk na een thuiswedstrijd. Een uitstekende avond na een – ik zeg het nog maar een keer, om onnodige herhaling van praktiseren ervan te voorkomen – troosteloze middag.