Oude Site – K.S.C. PHILIDOR 1847

Koninklijke Schaakclub
PHILIDOR 1847

Nieuwe Site	begin	clubinfo	agenda	competities	archief	links
Nieuwe Site	welkom	jeugd	club1847	rating	partijen	contact

DE VERLOSSING

Door Tjapko Struik

22-11-14	Philidor 1847	2183	-	SOPSWEPS'29	2118	6½	-	3½
1.	IM Migchiel de Jong	2319	-	Johan Booij	2222	1	-	0
2.	FM Addy Lont	2251	-	Michiel Geelen	1960	½	-	½
3.	Tjapko Struik	2289	-	IM Marcel Peek	2363	½	-	½
4.	Eddie Scholl	2279	-	Machiel de Heer	2219	½	-	½
5.	Bas van der Lijn	2262	-	Emile Wustefeld	2193	1	-	0
6.	Auke van der Heide	2026	-	FM Jan Roebers	2091	½	-	½
7.	Jan Boersma	2155	-	Paul van Onselen	2028	1	-	0
8.	Erik Sparenberg	2128	-	Dinand Webbink	2218	0	-	1
9.	FM Maarten Etmans	1998	-	Gert Pijl	1905	½	-	½
10.	Jan Hania	2127	-	Martijn Benschop	1984	1	-	0

Eindelijk was het zover. Na eerdere mislukte pogingen is het deze ronde dan toch gelukt. De groepsfoto. Bas was – min of meer – op tijd en daarmee was het team voor vandaag compleet. Ondanks dat Bas opzettelijk wat later van huis was vertrokken, zat het verkeer zodanig mee dat hij slechts vijf minuten na het geplande fotomoment aanwezig was. Toezichthouder Wietze nam de taak van fotograaf op zich. De minst slechte versie ziet u hieronder.

📷 Foto verwijderd i.v.m. copyright

Inmiddels is het ook mij opgevallen dat we niet compleet zijn. Behalve dat Jippe er niet op staat – ik heb hem vanwege een luxe-positie van elf beschikbare spelers op reserve moeten zetten – mist ook Jan Hania. Het was ons even ontgaan dat hij op de gang stond te socializen. Tot zover ons hechte team dat Philidor I heet.

Nog een verlossing kwam later op de dag. We wonnen namelijk. Nog altijd op schema, zoals ik na de eerste nederlaag ook al verkondigde. De overwinning was een minder groot wonder dan het tot stand komen van de – nog altijd incomplete – groepsfoto, maar enkele schoonheidsfoutjes kunnen wel aangewezen worden. Zonder al te veel moeite trouwens.

Het grootste falen – van de teamcaptain uiteraard – was de nederlaag aan bord 8. Erik kwam weliswaar goed uit de opening, maar ik had hem natuurlijk moeten wijzen op de mogelijkheid tot een thematisch stukoffer. Dit zou leiden tot een – weliswaar speculatieve, edoch – overtuigende koningsaanval. Even later kon hij een klein plusje behouden, maar ging toen wel voor avontuur en kwam een pion achter. Deze achterstand bleef behouden tot het toreneindspel, dat verloren bleek.

Een partij waar ik niet zoveel van meekreeg, was die van Auke. Ik wil allereerst met klem benadrukken dat ik van geen enkele partij veel heb meegekregen – incluis mijn eigen partij – maar in het bijzonder had ik een slecht beeld van het tafereel op Auke zijn bord. Nadat ik hem met een stralend gezicht rond zag lopen, ging ik uit van een overwinning. Ik was dan ook nogal teleurgesteld toen ik even later een remise zag staan op het uitslagenformulier. Nadat Eddie mij had bijgepraat – Auke stond één of twee pionnen achter zonder compensatie – kunnen we zijn partij scharen onder de eerder aangehaalde schoonheidsfoutjes. Begrijpen doe ik Auke zijn opgewektheid nog niet, maar het stemt mij optimistisch. Na een goed humeur volgt goed schaken vanzelf.

Een ander schoonheidsfoutje werd opgemerkt aan mijn eigen bord. Tegen IM Marcel Peek moest ik mijn meerdere erkennen in openingskennis. Mijn creatieve pionoffer leverde weliswaar mooie compensatie op, ware het niet dat de compensatie niet voor mij was. Een zwartveldige loper scheen dwars door mijn stelling heen en heb zelf mat in twee toegelaten. Gelukkig zag mijn tegenstander geen paniek in mijn gezicht en liet dit moment voorbij gaan. Stalen zenuwen of onwetendheid – wie het weet mag het zeggen. Geen moment om trots op te mijn, maar frisse tegenzin heb ik toch maar even het partijfragment erbij gezet.

Uiteindelijk remise, waarna mijn tegenstander bijzonder kalm bleef – ondanks de enorme frustratie die hij gevoeld moet hebben. Dit is misschien wel het belangrijkste verschil tussen iemand die het spelletje begrijpt en een titelloze ziel als mijzelf.

De mat in twee was in het publiek door menigeen opgemerkt. Eén van de tegenstanders aan de bar wreef het er, al lachend, nog even flink in. Deze lachende jongeman heet Martijn en ken ik van toernooien van vroeger nog wel. Martijn lacht altijd, dus van hem kan ik het wel hebben.

📷 Foto verwijderd i.v.m. copyright

Ook relativeerde hij zijn verhaal – ik hoefde natuurlijk niets aan te nemen van een prutser als hij. Dat soort relativeringen heb ik niet nodig en ik heb hem er dan ook van verzekerd dat ik nooit zo over hem zou praten – in zijn bijzijn.

In de verwachting dat Martijn dit verslag niet zal lezen – en ook dat lezen überhaupt niet tot zijn vaardighedenpalet behoort – is dit het uitgelezen moment om de verpletterende overwinning van Jan Hania op deze prutser te vermelden! Hoewel hij het fotomoment miste, was hij er op tijd bij om een goed verlopen opening om te zetten in een gewonnen stelling. Na wat haperingen in zijn eindspelfase eerder dit seizoen, is nu eindelijk het tij gekeerd. Ook voor Jan een verlossing dus.

Een nog mooiere overwinning kwam van Bas. Na een pionoffer in de opening, deden al zijn stukken meer, terwijl wit zichzelf in de weg stond. Dit werd vervolgens tactisch ook nog eens heel vlot afgemaakt.

Even later de overwinning van Migchiel in het Frans. Hij kreeg een variant op het bord die ik vorig jaar nog eens samen met hem heb bekeken tijdens een voorbereiding op iemand anders. Vandaag kon hij er optimaal van profiteren. Hij heeft de partij zelfs van wat commentaar voorzien.

Tot slot nog een belangrijk punt van Jan Boersma. Hij stond al enige tijd een pion voor, maar moest in het eindspel nog even goed tellen om op tijd de laatste randpion op te halen met zijn koning. Ik schakelde als toeschouwer waarschijnlijk in net na het meest spannende moment, maar om een beeld te krijgen toch een kort fragment.

Na al deze overwinningen volgen nog wat remises. Na een onevenredige hoeveelheid tekst en uitleg bij mijn eigen puntendeling en die van Auke, zal ik het kort houden bij de rest. Aan bord 2 offerde Addy een pion – een thematische dame-gambiet pion – waarbij zijn tegenstander het optisch wel erg lelijk bij elkaar hield. Ik heb altijd enorme bewondering voor dit hand en spanwerk van een creatieve geest en Addy wist het ook niet te weerleggen. Om erger te voorkomen bood Addy volgens mij toen maar remise aan – dit werd aangenomen.

Aan mijn andere zijde, bord 4, had Eddie een mooie stelling bereikt. Althans, zo zag ik het er van de zijkant uit – en ook Eddie dacht dit aanvankelijk. Dit viel in de praktijk tegen en nadat Eddie in het eindspel een lelijke misser beging – een dekkende pion stond zelf gepend – moest hij snel aan de noodrem trekken. Gelukkig deed deze het nog. Remise dus.

Al veel eerder had Maarten de vrede getekend. Al na een uurtje kwam hij vragen of hij remise aan mocht nemen. Aangezien er nog weinig gebeurd was op de andere borden, liet ik de keuze aan Maarten zelf. Ik zie dit zelf als vooruitstrevend leiderschap. Toezichthouder Wietze spreekt liever van een falende autoriteit. Nou ja, we hadden tenminste wat te bespreken tijdens het eten na afloop. Maarten speelde in ieder geval nog even door, maar kwam tot de conclusie dat de persoon die het initiatief zou nemen, ook zou gaan verliezen. Beide spelers hadden dit door en niet veel later werd dus alsnog het punt gedeeld.

Na afloop dus gezamenlijk eten. Inmiddels had Jippe zich bij ons gevoegd. Jippe trekt zich een rondje bankzitten niet aan en bewijst zich als een ware teamspeler. De volgende ronde kunt u weer genieten van zijn onnavolgbare spel. Voor nu kan ik de lezer alleen nog verrassen met de restaurantkeuze. Na acht jaar trouw het Indiaas restaurant bezoeken na een thuiswedstrijd, werd er vandaag gekozen voor een Turks restaurant. Zo heet dat in PvdA-termen althans – zelf spreek ik liever van een restaurant met een keuken waarin de Turkse receptuur wordt gehanteerd. Deze verwijzing is alleen begrijpelijk als u zelf het nieuws volgt. Voor deze mensen heb ik ook alvast een interessante primeur: het faillissement van het Indiaas restaurant, nadat ze ons tweemaandelijks bezoek hebben moeten missen.

Qua receptuur dus een wijziging voor ons. Toch waren er overeenkomsten. Zo bleek Eddie zijn observatie tijdens de vorige thuiswedstrijd van toepassing. Namelijk dat ook deze tent “eigenlijk niet op eters is ingesteld”. We hadden dus weer alle ruimte en de overwinning werd uitbundig gevierd. Toen ik deze overwinning – zoals het een goed teamleider betaamt – door wilde geven via internet, stond de gedetailleerde uitslag al genoteerd. Stond ik daar mooi voor joker, op die webpagina. Ik verdenk onderstaande stropdasdrager van het wegkapen van mijn taak. U hoort hier de volgende keer meer over.

📷 Foto verwijderd i.v.m. copyright
wedstrijdleider Peter de Jong. Let op de fraaie stropdas.

📷 Foto verwijderd i.v.m. copyright

📷 Foto verwijderd i.v.m. copyright
Glijpret, oftwel: Gert Pijl

📷 Foto verwijderd i.v.m. copyright
Gelukkig zag mijn tegenstander geen paniek in mijn gezicht en liet dit moment voorbij gaan. Stalen zenuwen of onwetendheid – wie het weet mag het zeggen.

📷 Foto verwijderd i.v.m. copyright

Gert: "Eelke wil je even wat foto's maken van deze analyse? Alle Soppers staan zo leuk bij elkaar!"
Vooruit maar weer.