Door Leo van Maanen

Philidor 1847 3 Rating Staunton Groningen 3 Rating
Jong de, S.F.J. (Siegbert) 1915 Gunal, F. (Faruk) 1906 ½ – ½
Kruit, E.A. (Erik) 1892 Bay, A. (Anders) 1872 1 – 0
Hoekstra, P. (Pieter) 1806 Vermeulen, F. (Frans) 1868 ½ – ½
Wit de, J. (Jim) 1722 Muller, H. (Herman) 0 1 – 0
Eijk van, S.G. (Siem) 1817 Ris, G.J.R. (Gert-Jan) 1739 1 – 0
Maanen van, L. (Leo) 1709 Vos, W.P. (Wiert) 1704 ½ – ½
Zeng, H. (Henry) 1533 Hentzen, D.M. (Daan) 1614 1 – 0
Stegeman, D. (Derk) 1613 Jorritsma, J. (Johan) 1626 0 – 1
Gemiddelde Rating: 1751 Gemiddelde Rating: 1761 5½-2½

De opdracht bij de een na laatste thuiswedstrijd tegen het onderaan staande Staunton 3 was een overwinning behalen. Alleen door vandaag en ook de volgende thuiswedstrijd te winnen bestaat er een kans om degradatie te ontlopen. We speelden in de ´hobbykamer´ van onze speellocatie en dat was voor iedereen de eerste keer dus van het thuiswedstrijdgevoel was geen sprake maar wel bespeurden sommigen de goede vibraties van de overdagschakers waarvoor dank.

Jim had hier echter totaal geen last van, binnen een half uur had hij een pion op de zevende rij, kwam een dame lenen bij Henry en even later was de partij afgelopen,
1-0.

Henry ruilde in een hoog tempo bijna alle stukken en het eindspel met beide een paard en een pion meer was Henry het meest slagvaardig, 2-0.

 

Dit was een vliegende start na drie kwartier en onze jongste spelers gaven het goede voorbeeld. Pieter stond na de opening wat gedrukt maar kon zich met goed spel bevrijden waarna er een duidelijke remise overbleef, 2½–½.

Ik speelde met het Nimzo-Indisch een rustige opening die door mij wat slap werd gespeeld. Toen Wiert echter met een paard op avontuur ging, kostte hem dat uiteindelijk de kwaliteit en stond ik na 20 zetten op +3. Ik pakte het vervolg niet goed aan en in plaats van de stelling direct open te breken liet ik toe dat alles werd dichtgeschoven, 3-1.

Erik speelde een puike partij, creëerde met een stukoffer een gevaarlijke vrijpion en vervolgde met een aanval op de koning die eindigde in mat, 4-1.
Derk speelde na een actieve opening lange tijd met wat druk op zijn koningsvleugel maar hield door goed spel een duidelijk betere stelling met twee verbonden vrijpionnen over. Ondanks uitgebreid nadenken zag hij een eenvoudig familieschaakje over het hoofd met verlies van de dame. Helaas verloren dus, 4-2

Siem verzeilde in een pot-remise. Op dat moment hadden we 4 punten, dus
remise was voldoende.  De tegenstander wilde dat niet, liep steeds bij de
andere borden te kijken. Als hij won kon het nog 4 – 4 worden. Toen deed
hij de enig mogelijke stomste zet, Dameruil. Stond meteen glad verloren maar
speelde door tot het gaatje. Zelfs met een dame achter ging hij door.
Een vorm van zelfbevrediging. Toch voor mij een gelukkig punt, 5-2.

Siegbert was de laatste die nog speelde: Na de opening ruilde ik mijn loper tegen een paard in de veronderstelling dat ik een pion ging winnen. Die vlieger ging helaas niet op. In het eindspel verloor ik zelfs een pion door een vervelende penning en stond ik waarschijnlijk verloren. Wit deed toen niet de beste zet en ik kon mijn pion zelfs terugwinnen. Toen de wedstrijd allang verloren was, bood mijn tegenstander bij de stand 5-2 remise aan. Ik nam het graag aan, omdat ik minder tijd op de klok had, 5½-2½