Maart roerde zijn staart, en dat zorgde voor een passend decor voor de voorlaatste horde in de queeste naar lijfsbehoud in FSB-klasse 2B van het vierde ensemble uwer geliefde schaakvereniging. Schaakwoude-uit bij Iisklup De Wâlden in Damwâld.

Niet te verwarren met Damwoude-uit bij kantklostheekrans De Grize Famkes in Skaakwâld. Dat is een heel andere tak van sport, niet noemenswaardig op de veelgelezen website van een gerenommeerd schaakgezelschap. Hoewel, zo veel gelezen is die niet meer sinds het complete archief offline is gehaald. Dat het snel weer moge terugkeren in de publiciteit, want wat heeft men eraan een eminente vereniging, sedert 1847, te vormen als de geschiedenis er niet meer is?

De ijsbaan te Damwâld had men alweer leeg laten lopen, na weer een teleurstellend verlopen winterseizoen vol onbeantwoorde schaatshoop. Ze lag er wit bij, maar dat kwam door de hagel. Geschaatst was hier al heel lang niet meer.

De matadoren traden in het strijdperk tegen het derde smaldeel van Schaakwoude. Aan het eerste bord speelde uw notulist een konings-indisch met d4, c4 én e4, hetgeen hij vele jaren niet had gedaan en de theorie alleen kende van de boeken van Kasparov die hij op zondagmiddagen leest en naspeelt.

Zijn tegenstander kreeg zijn stukken niet op de juiste velden en uw verslaggever ontketende een gierende aanval die in onherroepelijk mat uitliep. “Misschien wel mijn mooiste ooit!”, jubelde hij fluisterend tegen Leo, die aan bord 2 juist op dat moment remise overeen kwam.

Toegegeven: 23.Dxg7+ is natuurlijk nog mooier.

Terwijl de overwinningsroes werd vervangen door eentje van Heineken 0.0 slenterde Derk naderbij. “Ik vrees dat ik hem remise moet aanbieden”, sprak hij gelaten. Hij had al op de zevende zet lang weten te rokeren en de koning van de tegenstander in het midden van het bord gehouden. Helaas schoof zijn tegenstander de riante aanvalsstelling zet voor zet dicht, waarop hij maar remise aanbood. Zijn tegenstander weigerde echter en beet zich vast in een pionnetje voorsprong.

Richard stond beter, met twee lopers op de rokadestelling van zijn tegenstander gericht. Toch stond hij ineens chagrijnig op. Hij was pardoes mat gezet. “Ik word hier zo boos van. Ik moet even buiten gaan staan. Even vloeken.”

Het pionnetje achterstand van Derk was inmiddels veranderd in twee pionnetjes achterstand, en later gingen er nog twee af. Hij vocht nog door, maar tevergeefs. De 2,5-1,5 nederlaag werd een feit.

Met drie gelijke spelen en drie nederlagen hebben we in de stand niet veel vlees op de botten. Bakkeveen 2 en NEO 2 wonnen beide wel. In de laatste ronde zijn wij vrij. Drachten 2 staat in matchpunten gelijk, maar wij hebben meer bordpunten. Zij moeten op 13 april tegen NEO 2 en mogen dus niet gelijkspelen of winnen. Het zal toch niet gebeuren dat wij dan lekker op de bank voetbal zitten te kijken terwijl we degraderen…