Door Eelke Heidinga

De KNSB-competitie is afgelopen. De eindstand in de derde klasse A:

De laatste wedstrijd in Almelo ging verloren, Maar Philidor 2 kan terugzien op een sterk seizoen, zeker als je bedenkt dat we net zijn gepromoveerd uit de vierde klasse. We draaiden het hele jaar mee in de bovenste helft. In de derde klasse A waren de teams aan elkaar gewaagd, getuige de vele uitslagen in de buurt van 4-4.  De scores van de harde kern van het team lagen dan ook in de buurt van die 50%. Met als positieve uitschieters Egbert met 5½ uit 9 en Rein met 5 uit 7. Absolute topper was dit jaar Simon Botter, net 13 jaar geworden. Hij scoorde  4½ uit 5 en viel viermaal in in het eerste team en haalde daar een sterke 2 uit 4.
Onze andere topper Marcel werd dit jaar geplaagd door ziekte. Na zijn herstel zal hij weer als vanouds vlammen! De invallers (Joachim, Siegbert, Erik K. en Rob) die zeer hartelijk bedankt worden voor hun inbreng konden deze keer geen potten breken.

 





De wedstrijd in Almelo ging zoals gezegd verloren. Maar niet na harde strijd. Rob aan bord 7 liet zich meeslepen door het zeer snelle spel van zijn tegenstander. Toen de heren een beetje tot rust kwamen bleek dat Rob een kwaliteit achter was geraakt. Hij kon de partij niet meer redden. Egbert speelde tegen de sterke Peter Mijnheer, ooit (50 jaar geleden?) lid van Philidor. Egbert zette een degelijke partij op die een voordelige stelling opleverde. Peter zag niets beters dan een zetherhaling: remise.

Oene was de enige die won. Hij offerde in de opening een pion. “Bekend gambiet, toch?” Maar nee: niemand kende het. Die Oene zit ook altijd in de boeken theorie te studeren. En het betaalde zich uit: Oene kreeg de pion terug en drukte toen hardhandig door. Wit versnelde het einde aanzienlijk door aan het eind een loper in de aanbieding te doen.

Op het achste bord gebeurde er iets gruwelijks.

In de opening had ik een pion geofferd “voor mooie open lijnen en diagonalen.” dat viel tegen, maar de pion kwam wel terug. Wit begon een tegenaanval die niet doorsloeg. De laatste zet van wit was De6. Ik zag twee goede antwoorden: Dxf3 en Td8. Dan dreigt zwart van alles. Ik koos voor Td8 want Df3 kan altijd nog wel. En werd toen op ruwe wijze uit de droom geholpen: wit deed nog één zet en zwart gaf op. Na Dxf3 staat zwart zo goed als gewonnen. Zucht….

 

Siegbert met zwart liet een loper op a7 afruilen zodat daar een zwarte toren kwam te staan. Die stond gedekt door Pc6 zodat een aanval op a7 met de witte dame niet erg was. Totdat wit het paard op c6 aanviel. Siegbert redde zich er uit ten koste van een pion en een slechtere stelling die na dappere tegenstand ten onder ging.

Auke klaagde na afloop: “ik moet elke keer een minder eindspel verdedigen.” Dat is waar, maar hij doet dat steeds met verve. Ook nu keepte hij een toreneindspel met een pion minder rustig naar remise.

Erik Kruit kwam een pion achter in een dubbellopereindspel. Heel interessant! Erik aasde op offer van een loper tegen de laatste twee vijandelijke pionnen. Is twee tegen één loper remise? Waarschijnlijk wel. Maar zover kwam het niet want er liep toch een zwarte pion naar de overkant.

Het laatst was deze keer onze jongste speler Rein.

 

Na zware strijd (waarin Rein waarschijnlijk de winst miste) kwamen de heren in een paardeindspel met voor Rein een extra pion. Dat was niet te winnen.

na een smakelijke maaltijd bij een Almelose afhaalchinees ging de lange weg naar huis via 4 provincies; Rein bracht ons weer veilig thuis.

Op naar seizoen 2026-2027!