Het pinksterweekend stond voor ons (Egbert, Eelke, Rein en Oene) volledig in het teken van schaken, gezelligheid en Maastricht. Helaas moest onze vriend Marcel verstek laten gaan i.v.m. een familieweekend, maar volgend jaar is hij er vast weer bij. Vrijdag begon het avontuur al goed: de reis naar het zuiden duurde ruim vijf uur door allerlei files en wegomleggingen. Gelukkig hadden we een goede copiloot, die moeiteloos alternatieve routes vond. En dat leverde ook wat op, want onderweg kregen we een gratis sightseeing-tour door Midden-Nederland cadeau. Bossen, mooie dorpjes en gezellige steden trokken aan ons voorbij. Dankzij de goede contacten van Rein met de toernooidirecteur konden we zelfs onderweg vanuit de auto al worden aangemeld. Dat scheelde weer tijd en stress bij aankomst, zodat we nog even konden relaxen aan de bar van ons hotel.

De eerste ronde op vrijdagavond verliep uitstekend. Iedereen won zijn partij en de sfeer zat er direct goed in. Eelke miste nog wel een mat in één, maar dat had geen invloed op het eindresultaat. Eelke kwam hier achter in de commentaarzaal toen hij zijn partij analyseerde met de engine op zijn telefoon. Jullie begrijpen wel dat de commentatoren die bezig waren met de analyse van de eerste partij van de tweekamp Warmerdam-Ivanchuk, even hun commentaar moesten stoppen toen Eelke luidkeels riep “Mat in 1”.

Egbert maakte helemaal indruk door zijn tegenstander al in 13 zetten op te rollen. Ook de zaterdagochtend verliep soepel voor ons. Ik won zo gemakkelijk dat Eelke het treffend omschreef als “poepen zonder drukken.”

Zaterdagmiddag hadden Egbert, Eelke en ik, die meespeelden bij de veteranen, een bye genomen. Een perfecte gelegenheid om Maastricht in te trekken. Rein bleef achter in de speelzaal, want die leeft echt voor het schaken. Of dat na dit weekend nog steeds zo is, moet nog blijken. Maar daarover straks meer. Het centrum van Maastricht bleek fantastisch, zeker met het prachtige weer erbij. Op de terrassen was het heerlijk toeven en volgens Egbert liepen sommige schaars geklede dames wel vier keer langs onze tafel “speciaal om ons te behagen”. Of dat echt zo was laten we maar in het midden, maar genoten hebben we zeker. Bij terugkomst bleek alleen dat de drankconsumptie iets enthousiaster was geweest dan verstandig. Morgen gaan we het rustiger aanpakken zeiden we… al nam Eelke toch nog een flesje rode wijn mee om ontspannen in bad van alle moois van de dag nog even na te genieten.

Op zondag stonden de volgende partijen alweer op het programma. Op weg naar de speelzaal troffen Eelke en Egbert de levende schaaklegende Vasyl Ivanchuk aan in de hotellift. Eelke nam van dit bijzonder moment gebruik om een gesprekje met hem aan te gaan. Toen hij vroeg hoe hij gisteren gespeeld had antwoordde Ivanchuk slechts “Draw”, aangevende dat hij niet in was voor een lang gesprek. Toen ik hem een paar dagen later tegen allerlei jongetjes zag schaken dacht ik: jij bent toch aardiger dan je lijkt. De zondagpartijen liepen zoals verwacht iets minder, maar dat was bij ons als veteranen ingecalculeerd. Een lange middag op het Vrijthof eist natuurlijk zijn tol. Ik speelde het Portugees gambiet, wat altijd zorgt voor heerlijk open en aanvallend schaak. Ik ging “vol op het orgel”, maar helaas was het net niet genoeg voor de winst. Ik kende de term toen nog niet, maar Rein gebruikt deze slogan voor alle gelegenheden waar alle registers open gaan.

Later die dag trokken we opnieuw de stad in, ditmaal richting de Markt in plaats van het Vrijthof. Ook daar was het volop genieten van de sfeer, het zonnige weer en alles wat daarbij hoorde. Maastricht liet zich echt van zijn mooiste kant zien.

 

Jammer voor Rein dat hij deze dag twee keer verloor en weinig zonlicht heeft gezien. Maar Rein kan het hebben, hij is een echte liefhebber. Hij komt er wel weer bovenop. Misschien moet hij ook hier wat vaker vol op het orgel gaan.

Maandag, de slotdag, wachtten nog twee zware partijen. Vooral voor de veteranen begon het toernooi inmiddels flink in de benen te zitten, maar we sloegen ons er prima doorheen. Egbert, Eelke en Oene eindigden uiteindelijk allemaal op 4,5 punt uit 7 partijen, goed voor een gedeelde derde plaats. Rein kende helaas niet zijn beste weekend. Ook vandaag haalde hij slechts een halfje, waardoor hij bleef steken op 2,5 uit 7. Dat kost hem flink wat ratingpunten, maar Rein kan het hebben. Hij is een liefhebber. Eenmaal terug in Leeuwarden wachtte hem thuis gelukkig een warm welkom. Daar viel hij weer in de armen van zijn dames, terwijl Kirsten ondertussen net de Elfstedentocht had gefietst.

Al met al werd het een prachtig schaakweekend: mooie partijen, veel humor, goed gezelschap, goede gesprekken en een geweldige stad. Een echt schaakfeest onder vrienden. Volgend jaar gaat ook Marcel weer mee en dan gaan we weer “vol op het orgel.”

Tot slot nog een mooi partijslot van Egbert uit ronde 6.

 


.