Utrecht 5-5

Utrecht 5-5

NET NIET, MET EEN KLEINE TWIST

Door Tjapko Struik

Mijn vroegere jaren in het eerste van Philidor kenmerkten zich de terugkerende doelstelling tweede te worden in de 1e klasse. Net niet promoveren was het mooiste wat kon gebeuren.

 

3-2-18
 Philidor 1847 I
2211
Oud Zuylen Utrecht
2109
5-5
1
Jong de, M. (Migchiel)
2385
Okkes , M.R. (Menno)
2306
0 – 1
2
Lont , A.H. (Addy)
2232
Beekman , R. (Robert)
2258
1 – 0
3
Scholl , E.C. (Eddie)
2259
Linde van der, M. (Meindert)
2103
1 – 0
4
Lijn van der, B.J. (Bas)
2217
Diepeveen , B.V. (Vincent)
2294
½ – ½
5
Sparenberg , E. (Erik)
2184
Nieuwenhuis , P.P.M. (Pieter)
2254
0 – 1
6
Weggen , J.V. (Jeroen)
2219
Floor , D. (Dirk)
2165
1 – 0
7
Struik , T. (Tjapko)
2272
Os van, M. (Marcel)
2080
1 – 0
8
Heide van der, A. (Auke)
2116
Jong de, T.J. (Tom)
2110
0 – 1
9
Boersma , J. (Jan)
2091
Vries de, B. (Bart)
1366
½ – ½
10
Hania , J. (Jan)
2134
Bouwmeester , A. (Andre)
2158
0 – 1

Mijn vroegere jaren in het eerste van Philidor kenmerkten zich de terugkerende doelstelling tweede te worden in de 1e klasse. Net niet promoveren was het mooiste wat kon gebeuren. In de meesterklasse horen wij niet thuis, aldus onze captain Eddie. Bovendien houdt dit de spanning erin, want je kunt per ongeluk uitschieten qua score – twee kanten op. Sinds ik zelf op een onbewaakt moment een jaartje teamleider werd (in het seizoen 2014-2015), ontstond een kleine twist in dit balancerende tafereel. Ook na vandaag staan we weer keurig achtste, net niet op degraderen. Na een kleine misstap vorig seizoen – 7e is zo goed als middenmoot – liggen we nu weer mooi op koers voor een prachtige ontsnapping in ronde 9.

Hoe kwamen we aan dat ene matchpunt, waardoor we stegen in de competitie? Laten we de borden snel bij langs lopen.

Migchiel bracht ons niets. Ach, wel mooi spel en kans op een mooi Russisch kwaliteitsoffer (zie partij), maar liet dit na en moest uiteindelijk in een K+T+L vs K+T eindspel het onderspit delven. Addy krabbelt weer op qua spel. Na de opening kon zwart in een Benoni b5 spelen en gelijke kansen krijgen, maar dit werd nagelaten en even later raakte de zwarte dame ingesloten. Er volgde nog flink wat geweld, ondanks dat er aanvankelijk maar 2 stukken voor de dame werden gegeven. Toch wist Addy uiteindelijk een matnet te formeren.

Eddie zette een goede partij op en zijn tegenstander dacht erg lang na. Toch wist Eddie het zichzelf nog moeilijk te maken. Hij overhaastte het winnen van een pion en moest nog serieus werken voor het volle punt. Gelukkig is hij daar niet te beroerd voor. Wie daar wel te beroerd voor is, is Bas. Hij zette agressief de partij op en kon al na circa 10 zetten een belangrijke pion winnen, met als resultaat de zwarte koning in het midden houdend. Door beide partijen werd dit gemist en de strijd ging door. Toen eindelijk weer een duidelijk plusje in zicht kwam, bood Bas – met nog een minuut voor 17 zetten te gaan als zwak excuus – remise aan. Een halfje dus.

Ook Erik had een mooi plusje na een zet of 6. Mits hij op zou staan en aan de andere kant van het bord zou gaan zitten. Kortom, echt zo’n partij die je graag ziet in teamverband. Snel vergeten en niet voor mijn trein springen, is de standaard respons uit oudere teamverslagen, als ik het mij goed heug. Jeroen zette een aanzienlijk betere partij op. Hij kwam in een gewonnen eindspel, toen hij een pattruc midden op het bord toeliet. Hij kon dit nog uit de weg gaan, maar met dubbele f-pion gaat de stelling van Philidor nog steeds op en leek remise mij logisch. Jeroen liet zich echter niet kennen na de pijnlijke tegenslag en wist er toch nog een vol punt uit te slepen. Als laatste was hij bezig, en dan toch zulke geintjes uithalen. Wat een sensatiezoeker.

Zelf had ik eindelijk weer een stabiele partij. Zoals Eddie observeerde, ‘als jij maar je siciliaantje mag spelen, dan komt het wel goed’. Dit is weliswaar geen garantie, maar na wat duw- en trekwerk wist ik de zorgvuldig opgestelde drie rijen met stukken – de referentie van harmonica die Addy maakte had ik wat laat door – keurig naar voren te werken. Vervolgens greep mijn tegenstander tactisch mis en gaf onmiddellijk op. Auke was minder op zijn gemak met zijn opening. Nadat hij accepteerde dat hij geen initiatief had, gaf hij tijdelijk een pion op. Helaas was dat tijdelijke slechts mijn interpretatie. We zagen de pion niet meer terug en hoewel hij nog dapper een verloren toreneindspel verdedigde, was aan de nederlaag niet te ontkomen.

Aan de laatste borden ging het op het oog goed, maar ik was te optimistisch gestemd. Jan Boersma had met zwart een klein plusje gecreëerd door de witveldige loper op a2 te blokkeren in een gesloten siciliaan. Hij leek echter niet snel verder te komen en met slechts 700 ratingpunten meer had ik waarschijnlijk ook eieren voor mijn geld gekozen. De vrede werd bewaard en een halfje werd bijgetekend. Jan Hania had na de opening wat leuke schijndreigingen in de stelling gebracht. Genoeg om een luie toeschouwer als ondergetekende voor de gek te houden, maar zijn tegenstander was minder onder de indruk. Toen de stelling opdroogde, was er weinig moois meer te zien en pakten wij de nul.

Er had wat meer in gezeten vandaag, maar de reeks van nipte nederlagen – zoals ons 2e en 3e team hebben mogen ervaren vandaag – laten we hiermee hopelijk definitief achter ons. Na afloop hebben we met een klein gezelschap – onder ouderwets toezicht van Wietze – nog wat gegeten in het – ouderwets – rustige Indiaas restaurant waar je vervolgens toch nog altijd geruime tijd mag wachten omdat de bezorg- en afhaalbestellingen voorrang hebben. Tussen de bedrijven door heeft Eddie onze wedstrijdleider nog naar het station gebracht. Hij was verlaat en de wedstrijd is zonder hem begonnen. Het zat hem echter ook niet mee. Met de trein overstappen in Zwolle kort na een operatie en dan komt je knie op slot te zitten midden op de trap. Dit duurde maar liefst 10 minuten en hij had 7 minuten overstaptijd. Ik hoefde maar een zeer beperkt deel van mijn wiskundige kennis in te zetten, om dit raadseltje op te lossen. Pinpas en jas had hij thuis gelaten. Drie jassen op de kapstok, maar hij heeft het nooit koud, dus die draagt hij niet. De pinpas had wel van pas gekomen – nu werd hij geweigerd in de bus omdat contant betalen niet meer mogelijk is. Tot slot werden wij na afloop van de wedstrijd door hem gefeliciteerd met de overwinning. Een onnavolgbare man.

 

 

2 gedachten over “Utrecht 5-5

  1. Geniaal verslag!

    – Ook Erik had een mooi plusje na een zet of 6. Mits hij op zou staan en aan de andere kant van het bord zou gaan zitten. Kortom, echt zo’n partij die je graag ziet in teamverband.
    -en met slechts 700 ratingpunten meer had ik waarschijnlijk ook eieren voor mijn geld gekozen
    -Gelukkig is hij daar niet te beroerd voor. Wie daar wel te beroerd voor is, is Bas.

  2. Gelukkig wordt er niet met eieren gegooid! Donderdagmiddag werd ik nog van achteren aangereden in mijn auto. Ik was op ziekenbezoek gegaan, en deze gebeurtenis met de auto was dus niet zo goed voor mijn gemoedstoestand. In de partij kon mijn tegenstander een kansrijk stukoffer brengen nadat ik met de pion g5 op de aanval ging spelen. Hij zag het niet en ik besloot mijn knopen te tellen en remise aan te bieden. Achteraf kwam mijn tegenstander met het nieuws dat hij 700 elopunten minder had dan ik; het was aan zijn spel niet te merken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *