door Oene Schriemer

De 9e ronde van de interne competitie viel dit keer samen met twee externe wedstrijden voor de FSB-competitie. Philidor 1 nam het op tegen SCL 1 en Philidor 3 kruiste de degens met het derde team van SCL. Met deze externe wedstrijden was de zaal weer eens goed gevuld, hetgeen mij altijd vrolijk stemt.


De kop van dit artikel ontleen ik aan Auke de Jong van SCL 3 (een oud lid van Philidor overigens) die rond de klok van negen redelijk hard “het zat ook wel een beetje mee” riep, nadat hij van Wim van Zeijl had gewonnen. Deze woorden waren vandaag op meerdere borden van toepassing.

In de B-groep waren 5 officiële partijen en twee trainingspartijen. Trainingspartijen hoor ik u denken. Ja inderdaad trainingspartijen. Twee jonge huis tuin en keukenschakers met de namen Daniël en Taco hadden de weg naar Philidor gevonden en wilden wel eens zien of schaken in clubverband iets voor hen was. Harmen Visscher en Mike Ising (nog maar lid sinds een week) waren zo sportief om tegen beide jongens te schaken en hen iets van het mooie spel te leren. We zullen zien of deze training er toe heeft geleid dat Daniël en Taco vaker komen. (hier de foto van Daniël en Taco)

Van de partijen van Pieter tegen Jeppe en die van Frederik tegen Henk heb ik niets meegekregen. Sorry jongens, maar hopelijk volgende keer beter en anders je partij even opsturen naar de redactie. Bij de partij van Jacques tegen Derk zag ik dat eerstgenoemde ongestraft steeds meer pionnetjes van Derk snoepte met als logisch gevolg een regelmatige overwinning. Bij de partij tussen de veteranen Sytze en Dik ging Sytze kapot op de witte velden. Er was dan ook geen redden meer aan met als logisch gevolg een mooie overwinning van Dik. Tenslotte versloeg Kees met de zwarte stukken Peter Venhuizen in een woeste aanval, zoals we van hem gewend zijn. Pleister op de wonde was dat Peter snel naar huis kon om nog veel van de bloedstollende champions leaguewedstrijd Chelsea – Ajax te kunnen zien.

In de A-groep was de partij tussen Jeroen en Jan Boersma al snel beslist. Na een kwaliteitsoffer op de h-lijn werd Jan door de gehaktmolen gehaald en na 15 zetten konden de stukken weer in het doosje. Zo’n dag hebben we allemaal wel eens Jan. Ik ben wel eens binnen 10 zetten door Maarten van het bord geveegd. Het overkomt ons allemaal wel eens. Gelukkig was Jan niet beroerd om zijn desastreuze partij met ons te delen. (hier de partij en de foto van Jeroen – Jan B.)

Tijdens de partij tussen Leandro en Rein vertelde Rein mij dat hij moest vechten voor remise. Tien zetten later kreeg hij wat hij wilde, omdat Leandro remise aanbood. Rein weigerde echter, want als Rein ook maar een klein kansje ziet gaat hij ervoor. Weer tien zetten later was de situatie dusdanig dat winst voor Rein er niet mee in zat en dus bood hij remise aan. Nu weigerde Leandro op zijn beurt en terecht, zoals uit de analyse van Rein blijkt. Door een opkomende tijdnood wist Leandro de winstweg echter niet te vinden, maar het toont moed dat ook hij niet tevreden was met remise en ondanks zijn krappe tijd pogingen deed om de partij alsnog te winnen. Remise was de enige juiste uitslag, maar er is door beiden hard voor gevochten. Klasse mannen. (hier de partij Leandro – Rein)

Jan Hania vocht na 10 zetten eigenlijk al voor een verloren zaak. Jan is een avontuurlijke schaker en een tacticus pur sang, maar is ook te lui om eens goed wat theorie te bestuderen. Ook vandaag kwam hij weer slecht uit de opening. Het leek op een Wolga gambiet, maar dan met een loper op e7 i.p.v. g7. Meestal weet Jan met zijn tactisch vernuft de zaak nog wel weer recht te trekken, maar van Eddie kreeg hij deze avond geen enkele tegenkans.

Zelf speelde ik deze avond tegen Amir. Na een wat dubieuze openingsopzet van mijn kant kwam ik goed terug in de partij. Precies op het moment dat ik een klein plusje kon noteren maakte ik een kapitale blunder, waarna Amir de partij op sublieme wijze afmaakte. (hier de partij Oene – Amir).

Van de partijen tussen Erik K. en Gerard heb ik helaas weinig meegekregen. Ook hier zal het voor de winnaar wel een beetje meegezeten hebben.

Oene Schriemer