Door Siem van Eijk

 

Het was me het middagje wel daar in Groningen. Ik dacht eindelijk weer eens normaal te kunnen schaken. Geen gezeur over Corona en de rare maatregelen. Dat gebeurde maar ten dele. Dankzij Siegbert. Die voerde een grote Houdini-act op. Toen ik zijn stelling eens goed bekeek, zag ik dat hij een verschrikkelijk manke loper had. Deze edele renner kon geen stap verroeren. Na afloop heb ik deze loper eens goed bekeken, Oneerbiedig gezegd: Zijn poten zaten onder het eelt van het staan. Siegbert stond glad verloren (volgens mij). Toch spartelde hij tegen en wist nog een beetje tegenspel te krijgen. Met een beetje hulp van zijn charmante tegenspeelster kwam hij geboeid bovendrijven. Met moeite wist hij zich van zijn boeien te ontdoen en sleepte het punt binnen. Dit gebeurde wel in beiderzijdse tijdnood. Ee werd gespeeld  in een tempo van 1,5 uur per persoon en dertig seconden per zet er bij. Klopt dit wel? Maar goed, fantastisch om naar te kijken. Voor de Philidor spelers natuurlijk.

Er deden 2 jeugdspelers mee. Cas kwam wat later. Hij moest eerst nog voetballen in Jubbega. De winnende goal wilde hij in Groningen scoren. Hij  wist op een prachtige manier de dame te winnen. Hij stond glad gewonnen. Toen kwam er wat zand in de motor, i.p.v. benzine, want dat was te duur. Het zand had ook voldoende moeten zijn voor de winst, maar zijn tegenstander wist al kreunende een halfje binnen te halen. Otto ging meteen in de aanval. Ik denk dat hij dacht mat te geven of een stuk te winnen. Dat ging niet op. Hij verloor een stuk. Toen ging  hij er eens even goed voor zitten en wist alsnog het punt binnen te halen.

En dan was er nog de overwinning van Pieter. Het enige wat hij deed, was de klok in drukken en na een uur een 1 op het scorebord bij schrijven. En daarvoor was hij helemaal naar Groningen gereden.

Tja en er waren nog meer partijen. Onze nieuwe voorzitter speelde werkelijk een prachtpartij. Het speelde zich af op de Damevleugel. Ik weet niet of ik dat woord nog mag gebruiken, maar ik doe het toch maar. Alle verwikkelingen leverde uiteindelijk materiaal op, waarna het punt binnen was. Echt een partij voor de site. Misschien wil Erik hen publiceren.

Rob had een hele tijd niet geschaakt. Hij vond het schitterend weer eens achter het bord te zitten. Hij boette een pion in. Toen bleek dat hij goed kon keepen. Kan zo tweede doelman worden bij Cambuur. Remise.

Wim speelde de opening op zijn Wims. Na een paar zetten geen theorie meer. Kreeg dacht ik wel een goede stelling. Toen ging het helaas mis. Siem kwam een pion voor. Maar dat was niet voldoende voor winst. Remise.

Een 5,5 – 2,5 overwinning. Het enige smetje was het niet opkomen van de tegenstander van Pieter. Maar ja, in Corona tijd kan zoiets gebeuren. Een verkeerd afgestelde QR-code. Wat trouwens opviel was, dat ze in Groningen geen linten hebben. Is dit voorheidstrevendheid of dwarsliggerij.  Of is er iets anders mis. Wie het weet mag het niet zeggen.

De volgende wedstrijd is thuis, op 6 november tegen Schaakcombinatie Groningen 6.