Het waren wel heel veel veranderingen tegelijk: nieuwe speelavond, nieuwe locatie, een goede kroeg voor de nazit én een nieuw speeltempo. Het mocht allemaal niet baten voor het vierde ensemble uwer koninklijke vereniging. We werden ouderwets opzij gezet door een van de smaldelen van Bakkeveen, all time Angstgegner. Nooit van gewonnen, of het nou het eerste, het tweede of het derde betrof.

Door Wiebe Fraanje

Het was dus ondanks het compleet veranderde gesternte hetzelfde liedje als waar Philidor 4 vorig seizoen zo toegewijd de melodie van pijpte: de blues, zo somber en desolaat als u hem nog nooit gehoord heeft.

We waren nog niet goed en wel van wal gestoken of de eerste valse noot viel aan het eerste bord. Uw notulist speelde met zwart een Fort Knox in het Frans. Zijn tegenstander Gerrit-Jan Meppelink zette daar een 7.Peg5 tegenover. Wiebes gepeins resulteerde eerst in: nóóit maar dan ook nóóit …h6 spelen!

Daar hield hij zich aan, al was het maar een paar zetten. In een vlaag van verstandsverbijstering speelde hij na héél lang nadenken over allerlei andere zetten pardoes 10…h6. Na 11.Pxd6 kon hij eigenlijk al opgeven, maar in het teambelang speelde hij nog door. De blues nam echter gaandeweg meer en meer het fatalisme van Howlin’ Wolf aan, om te eindigen in een wurgende mineur van Robert Johnson.

Op de andere drie borden leek het al niet veel beter. Richard speelde met wit scherp tegen een Scandinaviër. “Ik speel agressief vanuit de opening, ik speel niet meer afwachtend”, verklaarde hij zich achteraf nader. Helaas kon hij het doosje weer inpakken na …e5, al streed hij nog even tegen de klippen op.

Derk greep zijn violoncello en krikte de melodie op naar nieuwe hoop. Hij won volgens zijn beproefde recept: lang rokeren en erin kleunen.

 

Leo kwam aan bord 2 echter in een weinig hoopvol eindspel met een pion minder terecht. Hij kwam goed weg met remise, omdat de Bakkeveners graag tijdig terug naar huis wilden rijden met de wedstrijdpunten in de pocket.

Philidor 4 wacht weer een jaar vol blues, zoveel lijkt wel duidelijk.