De desillusie droop er al spoedig vanaf, in de match van het vierde ensemble van uw geliefde Koninklijke schaakvereniging. Toen uw verslaggever aan bord 1 al een paar zetten het onderspit aan het delven was in een gedecideerde matcombinatie, ruimde Leo aan bord 2 plotseling al even gedecideerd de stukken terug in het doosje. “Blunder”, verklaarde hij zich nader.
Bij de nazit in de gezellige bar van het nieuwe onderkomen van Philidor, keek Erik Sparenberg geïnteresseerd mee. “Als ik dit zo zie, houd jij ook van de Boedapester”, stelde hij vast. Jaap Overeem – in het dagelijks leven vertegenwoordiger van de stand der geestelijkheid – beaamde dat. Erik: “Een soort Boedapester in de voorhand dus.”
Dat verklaarde voor uw notulist een hoop. Drie weken eerder had hij in de FSB immers tegen een Boedapester verloren (de engine noemde de openingsvariant Engelse Rat), en een dag later bij de interne van SCL ook. Dus die Boedapester, daar moet hij maar eens een list op verzinnen.
“Leo, met wat voor blunder verloor jij eigenlijk?”, informeerde de verslaggever van de Philidor-website. Leo: “Ik dreigde een dubbele aanval met mijn dame op een paard en toren, maar ik vergat even dat het veld waar ik mijn dame op zette gedekt was door een paard van mijn tegenstander.”
Hij was het slachtoffer van een schaakklassiekertje dat een iegelijk zal herkennen: “Ik had eerder al gezien dat mijn dame niet naar dat veld kon, maar na lang nadenken besloot ik dat in een vlaag van schaakblindheid toch te doen.”
Erik lardeerde de analyse met sappig commentaar. “Je hebt een Greek gift om je oren gekregen.”
Het Griekse geschenk, de gave die je eigenlijk niet kunt aannemen. “Timeo Danaos et dona ferentes”, mompelde Wiebe, die evenwel de term Griekse gave voor het eerst in een schaakcontext hoorde. Niet dat hij zo goed onderwezen is dat hij de Aeneas gelezen heeft, maar hij is wel belezen genoeg om het aforisme te kennen uit Asterix en Het Eerste Legioen, waar in de voetnoot de vertaling staat: ‘wantrouw de Grieken en hun geschenken’.
In het geval van de Boedapester in de voorhand – Chess.com noemt het een Tennison-gambiet – presenteerde Jaap Overeem het Griekse geschenk in de vorm van 15.Lxh7+. Wiebe sloeg de loper niet terug, want hij wantrouwde het geschenk, maar werd toen in een matcombinatie gezogen die zo mooi is dat u hem ook mag zien.
[Intermezzo: een aanvulling daags na de match. Migchiel de Jong meldt zich op de app. ‘Het offer, the Greek gift, was niet correct. Na 15…Kxh7 16.Pg5+ Kg8 17. Dh5 heb je 17…Lf5! en zwart wint!’ Tja, dan heeft u nu dus een mooie matvoering na een Grieks geschenk gezien, en blijkt het allemaal niet te kloppen. En blijk ik niet te hoeven hebben verloren.]
Terug naar maandagavond. In het café restte ons te wachten op de overige uitslagen. Derk verloor aan bord 3 in een eindspel waarin zijn tegenstander pionnen aan beide flanken van het bord had, hetgeen niet met één koning te pareren valt. Hem viel uiteraard geen passiviteit te verwijten, want zo is Derk niet, al dacht Leo in de eerste vier zetten wel enige lankmoedigheid te ontwaren. Dat lachten we smakelijk weg.
Aan Richard de taak om de eer voor uw vereniging te redden. Hij belandde in een lastig eindspel waarin hij weinig manoeuvreerruimte had. 35…Txd4 kwam voor hem als een verrassing. Zijn tegenstander snoepte daarmee een pion, want wits pion op e3 stond gepend. Misschien had Richard de toren met 36.Db2 moeten pennen, maar dat deed hij niet. Nu bleef hij gewoon een pion achter, wat zijn tegenstander uitbuitte, waarop hij uiteindelijk een onherroepelijke matcombinatie bedacht.
Zo beleefde het vierde kwartet uwer edele vereniging een collectieve offday. “Het is één grote droefenis”, concludeerde Leo. De onderste regionen van Klasse 2B der FSB lijkt alweer aardig de plek waar we ons comfortabel moeten gaan proberen te voelen.
Nog een aanvulling. Daags na zijn nederlaag tegen een incorrect stukoffer in de categorie Grieks geschenk, mocht Wiebe alweer aantreden in de interne competitie van SCL. In zijn rubriek voor de krant had Migchiel de Jong de stelling gebruikt voor de lezersopgave. ‘Aanlokkelijk oogt het loperoffer op h7 (het Griekse geschenk). Wat zijn de consequenties van 15.Lxh7? Is het offer correct?’
Wij kennen het antwoord inmiddels. Wiebe tegen Migchiel: “Leuk dat ik eens in de krant sta, maar wel met mijn billen bloot. Als ik mijn tegenstander vandaag nou eens een correct Grieks geschenk aanbied, dan kun je dat volgende week publiceren.”
Zo gezegd, zo gedaan. Wiebe – spelend met zwart – bracht tegen Piet Vlieg alles in stelling om een loper te offeren op h2 of h3. Helaas zag hij achter het bord al dat het niet correct zou zijn, maar na wat schermutselingen offerde hij toch zijn witveldige loper op g2. Vlieg had tot twee keer toe met Dg4 uit de problemen kunnen komen, maar deed dat niet. Toch stond hij nog steeds +3 toen hij blunderde met 16.Kg2? De evaluatie kelderde meteen naar -5 in het voordeel van zwart.
Aangezien het geen correct Grieks geschenk is, zal het de krant niet halen. Dus publiceren we hier de partij maar, die met medewerking van de zwartspeler uitgroeide tot een alleraardigst miniatuurtje.