PHILIDOR 1 IN DE LAPPENMAND

Door Jeroen Weggen

06-11-2021 Philidor 1847 2077 Groninger Combinatie 2 2135 3,5-6,5
1. Jan Boersma 2078 Daan Noordenbos 2104 ½ – ½
2. Bas van der Lijn 2224 Alef Boer 2116 ½ – ½
3. Marcel Vermaat 2218 Adrian Clemens 2085 ½ – ½
4. Jeroen Weggen 2195 Joost Wempe 2304 0 – 1
5. Eddie Scholl 2161 Simon Elgersma 2173 1 – 0
6. Jan Hania 2175 Jan Balje 2221 0 – 1
7. Auke van der Heide 2010 Peter Hulshof 2120 0 – 1
8. Leandro Slagboom 2033 Loek van der Hagen 2044 ½ – ½
9. Geert van Everdink 1849 Christofoor Baljon 2099 ½ – ½
10. Hette van Popta 1830 Rudolf Potze 2087 0 – 1

 

Wie het bovenstaande uitslagenformulier ziet, zal zich afvragen wat er met het basisteam van Philidor 1 is gebeurd: op 6 van de 10 borden zat een invaller. Een paar spelers waren afwezig vanwege ziekte en/of andere verplichtingen, maar we moesten ook enkelen missen omdat ze niet de (sinds deze zaterdag verplichte) QR-code willen en/of kunnen tonen. Een nogal ongelukkige situatie.

Het toeval wou dat Philidor 2 deze ronde vrij had, waardoor teamleider Jan H. een groot aantal invallers vanuit ons tweede kon regelen. Maar het moge duidelijk zijn dat we de volgende ronde niet nogmaals van hun diensten gebruik kunnen maken, en het is de vraag of er dan een goede oplossing te vinden is – ervan uitgaande dat dezelfde verplichting van QR-code dan nog steeds geldt.

In ieder geval, hulde aan Jan H. en aan de invallers die op korte termijn bereid waren mee te doen en zich deze wedstrijd kranig weerden. Groningen 2 was op vrijwel volledige oorlogssterkte naar Leeuwarden gekomen. Omdat we de helft van onze spelers misten waren we (op rating althans) in het nadeel, waar we anders misschien licht favoriet waren geweest. De eindstand is daar ook een weergave van: 3,5-6,5 winst voor de gasten.

Jan B. speelde aan bord 1 tegen Daan Noordenbos. Jan kwam in het middenspel een pion achter. Later ontstonden er tactische complicaties die gunstig waren voor zwart. Wit moest een kwaliteit offeren en dit was voor Jan, met nog drie minuten op de klok, een goed moment om remise aan te bieden – maar waarschijnlijk had er (met de juiste voortzetting) zelfs meer ingezeten.

Bas kreeg aan bord 2 een volledig symmetrische stelling. Om aan een directe remise te ontsnappen accepteerde hij een geïsoleerde pion, maar stond daarna eerder slechter dan beter. Uiteindelijk toch maar remise via zetherhaling.

Marcel stond aan bord 3 vanuit de opening gedrongen, maar kwam gaandeweg terug in de partij en mistte op een bepaald moment een kans om materiaal te winnen:

Geert speelde zijn tweede KNSB-wedstrijd in 10 jaar (na een invalbeurt in Philidor 2 in de eerste ronde van dit seizoen). Aan bord 9 tegen Christofoor Baljon speelde hij een puike partij en kreeg een typisch eindspel uit de Siciliaanse draak op het bord. Het werd ook hier uiteindelijk remise:

Auke en Hette moesten helaas beiden een nul slikken. Auke had 2 torens + paard tegen dame + paard, en dit bleek gewonnen voor de speler met de dame.

Hette vertelt het volgende over zijn partij:

“De laatste keer dat ik mocht invallen in Philidor 1 was nog in de tijd dat Waling Dijkstra leefde en meestal besliste wie mee kon spelen. Dus zeker 40 jaar geleden. Naast mijn bord speelde Chris Baljon. Wie kent hem nog van zijn scherpe stijl ? Hij memoreerde met een glimlach op zijn gezicht dat hij onder Waling samen met Gert Ligterink een aantal jaren mocht spelen aan de topborden van Philidor!

Inmiddels aan bord 9 van Groningen 2 had hij nog steeds vechtlust! Zelf speelde ik tegen Rudolf Potze. Ik had gerekend op een moderne Pirc, maar hij verraste mij met een Siciliaan. Ik dacht dat ik nog wel iets wist van de c3, Pf6 Alapin variant, maar dat viel toch tegen. Dan maar aanvallen! Later vertelde dat hij mij dat ik te optimistisch was met een pionoffer op h4! Zonder zelf te rocheren stond hij alles geduldig alles op te vangen. Toen ik geen aanval meer kreeg sloeg hij toe. Opgeven dus, en niet met 2 pionnen minder doorspelen in een verloren stelling!”

Leandro speelde aan bord 8 tegen Loek van der Hagen, die met een nieuwtje kwam. Leandro vond niet het beste antwoord – hij won weliswaar materiaal, maar zwart kreeg voor de kwaliteit en pion erg goede compensatie. Op een bepaald moment had Loek de kans om deze compensatie te verzilveren en duidelijk voordeel te krijgen, maar deze kans werd door beide spelers gemist. Uiteindelijk werd remise overeengekomen na zetherhaling.

Mijn partij aan bord 4 leek sterk op die uit de eerste ronde, zowel qua opening als spelverloop. Ik kreeg met wit een prachtige stelling maar knoeide in het vervolg teveel op de damevleugel, wat deze keer zelfs tot materiaal- en partijverlies leidde. Ditmaal had ik beter aan de andere kant van het bord kunnen toeslaan:

Zo was de wedstrijd niet lang na de tijdscontrole beslist (2,5-5,5). Eddie redde de eer en won als enige zijn partij, maar dat was meer geluk dan wijsheid – hij kreeg in één zet de winst cadeau.

Onze teamcaptain Jan H. was als laatste nog bezig. De partij was al na enkele zetten uit de theorie. De ontstane stelling was helaas niet echt gunstig voor Jan, die een pion had geofferd voor een sterk centrum, maar ook met zijn koning op de tocht kwam te staan. Toen ik later (na de tijdscontrole) weer keek, was het spelbeeld veranderd naar een eindspel waarin Jan een kwaliteit en een pion achterstond, maar nog wat tegen kon stribbelen vanwege zijn actieve koning. Tevergeefs… (3,5-6,5)

Hoe nu verder? Zoals ik aan het begin opmerkte, de volgende wedstrijd (over 3 weken alweer) kunnen we niet opnieuw op een viertal invallers vanuit andere teams rekenen. Voer voor het bestuur en de spelers die nu de wedstrijden (moeten) laten schieten. Ik hoop dat er een bevredigende oplossing komt; verder kan ik er weinig over zeggen zonder tegen iemand’s schenen te schoppen.